Menu Zamknij
header

Hydroterapia, czyli wodolecznictwo, to jedna z najstarszych metod fizykoterapii, polegająca na poddawaniu ciała działaniu wody o niskiej lub wysokiej temperaturze, wykonywaniu różnego rodzaju kąpieli, natrysków, płukań itp. Hydroterapia znajduje szerokie zastosowanie w medycynie, również w leczeniu chorób i urazów w obrębie układu ruchu.

Hydroterapia jest dziedziną o bardzo długiej historii. Lecznicze zabiegi z zastosowaniem wody wykonywano już w okresie starożytnym, a ich entuzjastą był np. Hipokrates, który powszechnie zalecał gorące i zimne kąpiele do leczenia różnego rodzaju schorzeń. Hydroterapia bardzo dużą popularność zyskała na przełomie XIX i XX wieku, kiedy lecznicze kąpiele, natryski i inne zabiegi były dostępne w popularnych miejscowościach uzdrowiskowych i sanatoriach.

Hydroterapia – jak woda wpływa na organizm?

Skuteczność zabiegów hydroterapii wynika z fizycznych właściwości wody oraz efektów fizjologicznych pojawiających w organizmie, gdy zostaje poddany jej działaniu. I tak woda ma zdolność przewodzenia i magazynowania ciepła, posiada również pewne właściwości mechaniczne, takie jak siła oporu, wyporu oraz nacisku. Z kolei do efektów fizjologicznych zachodzących w organizmie pod wpływem działania wody zalicza się schłodzenie lub ogrzanie tkanek (co z kolei ma wpływ na funkcjonowanie m.in. układu krwionośnego i limfatycznego), a także reakcja na zanurzenie ciała w wodzie (m.in. pozorna redukcja masy ciała oraz wpływ na równowagę wodno-elektrolitową).

Hydroterapia – rodzaje zabiegów

Do głównych zabiegów hydroterapii zalicza się:

  • kąpiele (częściowe, całkowite, perełkowe, tlenowe, aromatyczne),
  • masaże podwodne,
  • polewanie,
  • natryski stałe i ruchome,
  • zabiegi z użyciem wody i tkanin (zmywanie, nacieranie, oklepywanie, okłady, kompresy),
  • zabiegi bez ciśnienia wody (kąpiele parowe, sauna).

Hydroterapia w fizjoterapii – jakie ma zastosowanie?

Zabiegi hydroterapii mają działanie przeciwbólowe, zmniejszają stany zapalne, korygują zaburzenia napięcia mięśni, poprawiają sprawność układu ruchu i koordynację ruchową, mają działanie odprężające i relaksacyjne.

Hydroterapia znajduje szerokie zastosowanie jako element leczenia różnego rodzaju urazów, kontuzji i schorzeń układu ruchu, takich jak:

  • choroba zwyrodnieniowa stawów,
  • przewlekłe zapalenie stawów,
  • bóle reumatyczne,
  • stany po ostrych urazach w obrębie stawów, więzadeł i ścięgien,
  • bóle i kontuzje mięśni.

Hydroterapia może być również elementem regeneracji powysiłkowej osób aktywnych fizycznie.

Co do zasady, zabiegi z wykorzystaniem wody są bardzo bezpieczne. Istnieją jedynie pewne przeciwwskazania do kąpieli gorących – zalicza się do nich m.in. niewydolność serca, choroba niedokrwienna oraz miażdżyca.

Zabiegi hydroterapii ukierunkowane na terapię różnych urazów i schorzeń wykonujemy w naszych centrach Kriosonik. Wszystkie osoby wymagające tego typu pomocy zapraszamy do kontaktu!

Czym różni się kriokomora od krioterapii miejscowej?

Czym różni się kriokomora od krioterapii miejscowej? Naturalne reakcje obronne organizmu pojawiające się jako odpowiedź na poddanie ciała działaniu niskiej temperatury są od lat szeroko wykorzystywane w medycynie czy fizjoterapii. Profesjonalnie zabiegi tego typu określa się mianem krioterapii. Istnieje kilka jej odmian, w tym dwie najważniejsze – kriokomora, czyli krioterapia ogólnoustrojowa oraz krioterapia miejscowa. Czym się różnią? Podpowiadamy! Właściwości lecznicze zimna były wykorzystywane przez ludzkość od tysiącleci. Lodowe okłady w terapii urazów stosowali już starożytni Egipcjanie. Metodę tę zalecał Hipokrates. Chirurg Napoleona – Dominique-Jean Larrey – okładami lodowymi łagodził krwawienia i ból żołnierzy podczas amputacji kończyn w trakcie odwrotu spod Moskwy. Najbardziej dynamiczny rozwój krioterapii przypada jednak na koniec XX wieku, kiedy postęp technologiczny pozwolił na opracowanie nowoczesnych urządzeń. Kriokomora, czyli krioterapia ogólnoustrojowa Jaka sama nazwa wskazuje, krioterapia ogólnoustrojowa to zabieg polegający na poddaniu działaniu niskiej temperatury (nawet do -160°C) całego ciała. Wykonuje się go w dużej, zamykanej i sterowanej komputerowo kabinie, zwanej kriokomorą. Zabieg ten trwa około 2-3 minut, a w jego trakcie dochodzi do ściśle kontrolowanego obniżania temperatury skóry oraz tkanek podskórnych (nigdy – narządów wewnętrznych). Kriokomora działa na ludzki organizm na różnych płaszczyznach. Zimno aktywuje naturalne procesy naprawcze i regeneracyjne organizmu, dzięki czemu krioterapia ogólnoustrojowa ma właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwobrzękowe. Pozytywnie wpływa na funkcjonowanie układu mięśniowego, nerwowego, krążeniowego oraz hormonalnego. Usprawnia przepływ krwi, zwiększa drożność naczyń chłonnych, podnosi odporność organizmu i przyspiesza jego regenerację. Pozytywnie działa także na samopoczucie: poprawia nastrój, relaksuje, minimalizuje objawy stresu. Wszystko to sprawia, że krioterapia ogólnoustrojowa stosowana bywa m.in. w leczeniu:
  • chorób kości,
  • chorób mięśni,
  • chorób stawów,
  • zwyrodnień i przeciążeń układu ruchu,
  • kontuzji i urazów układu ruchu,
  • chorób autoimmunologicznych,
  • chorób skóry,
  • zmian pourazowych,
  • zapaleń okołostawowych,
  • zaburzeń neurologicznych,
  • zespołów depresyjnych i nerwic.
Warto przy tym pamiętać, że krioterapia ogólnoustrojowa wymaga od pacjenta pewnych przygotowań. Do kriokomory wchodzi się w bawełnianej koszulce z krótkim rękawem lub bez rękawów oraz krótkich spodenkach (panowie mogą wchodzić w samych spodenkach), chroni się też części ciała szczególnie narażone na odmrożenia – dłonie, stopy, uszy, nos. Na stopy zakłada się specjalne obuwie, twarz chroni się maską, uszy – opaską lub czapką. Nie można też mieć na sobie biżuterii, okularów – żadnych elementów metalowych. Zabieg w zdecydowanej większości przypadków jest dobrze tolerowany i nie wywołuje skutków ubocznych. Krioterapia miejscowa – co trzeba o niej wiedzieć? We współczesnej medycynie szerokie zastosowanie znajduje także krioterapia miejscowa. Wykonuje się ją przy pomocy mniejszych gabarytowo urządzeń, emitujących parę z ciekłego azotu. Wydobywa się ona ze specjalnych dysz, przypominających nieco rurę od odkurzacza – początkowo gaz ma temperaturę około -150°C, ale przed skierowaniem go w określone miejsce, ogrzewa się do około -90°C. Podczas krioterapii miejscowej fizjoterapeuta kieruje gaz w dane miejsce na ciele pacjenta: skórę, mięsień, staw. Najpierw dochodzi do obkurczenia tkanek i naczyń krwionośnych, później uruchamiają się naturalne procesy naprawcze organizmu. Krew krąży szybciej, tkanki dotleniają się i oczyszczają z produktów metabolicznych. Zabieg znajduje więc zastosowanie w leczeniu kontuzji i urazów, miejscowego bólu, stłuczeń, zwichnięć, rehabilitacji powypadkowej. Krioterapią miejscową leczy się oparzenia, choroby reumatyczne, nerwobóle. Wszystkie osoby zainteresowane krioterapią – zarówno ogólnoustrojową, jak i miejscową – zapraszamy do placówek Kriosonik. Byliśmy pionierami tej metody leczniczej w naszym kraju, to właśnie u nas została udostępniona pierwsza w Warszawie komora kriogeniczna. Obecnie wszystkie nasze placówki wyposażone są w nowoczesne komory do krioterapii ogólnoustrojowej, a także urządzenia do krioterapii miejscowej. Zapewniamy opiekę specjalistów i miłą, serdeczną atmosferę. Zapraszamy do kontaktu -> https://www.kriosonik.pl/rehabilitacja-warszawa/.