Menu Zamknij
header

Hydroterapia, czyli wodolecznictwo, to jedna z najstarszych metod fizykoterapii, polegająca na poddawaniu ciała działaniu wody o niskiej lub wysokiej temperaturze, wykonywaniu różnego rodzaju kąpieli, natrysków, płukań itp. Hydroterapia znajduje szerokie zastosowanie w medycynie, również w leczeniu chorób i urazów w obrębie układu ruchu.

Hydroterapia jest dziedziną o bardzo długiej historii. Lecznicze zabiegi z zastosowaniem wody wykonywano już w okresie starożytnym, a ich entuzjastą był np. Hipokrates, który powszechnie zalecał gorące i zimne kąpiele do leczenia różnego rodzaju schorzeń. Hydroterapia bardzo dużą popularność zyskała na przełomie XIX i XX wieku, kiedy lecznicze kąpiele, natryski i inne zabiegi były dostępne w popularnych miejscowościach uzdrowiskowych i sanatoriach.

Hydroterapia – jak woda wpływa na organizm?

Skuteczność zabiegów hydroterapii wynika z fizycznych właściwości wody oraz efektów fizjologicznych pojawiających w organizmie, gdy zostaje poddany jej działaniu. I tak woda ma zdolność przewodzenia i magazynowania ciepła, posiada również pewne właściwości mechaniczne, takie jak siła oporu, wyporu oraz nacisku. Z kolei do efektów fizjologicznych zachodzących w organizmie pod wpływem działania wody zalicza się schłodzenie lub ogrzanie tkanek (co z kolei ma wpływ na funkcjonowanie m.in. układu krwionośnego i limfatycznego), a także reakcja na zanurzenie ciała w wodzie (m.in. pozorna redukcja masy ciała oraz wpływ na równowagę wodno-elektrolitową).

Hydroterapia – rodzaje zabiegów

Do głównych zabiegów hydroterapii zalicza się:

  • kąpiele (częściowe, całkowite, perełkowe, tlenowe, aromatyczne),
  • masaże podwodne,
  • polewanie,
  • natryski stałe i ruchome,
  • zabiegi z użyciem wody i tkanin (zmywanie, nacieranie, oklepywanie, okłady, kompresy),
  • zabiegi bez ciśnienia wody (kąpiele parowe, sauna).

Hydroterapia w fizjoterapii – jakie ma zastosowanie?

Zabiegi hydroterapii mają działanie przeciwbólowe, zmniejszają stany zapalne, korygują zaburzenia napięcia mięśni, poprawiają sprawność układu ruchu i koordynację ruchową, mają działanie odprężające i relaksacyjne.

Hydroterapia znajduje szerokie zastosowanie jako element leczenia różnego rodzaju urazów, kontuzji i schorzeń układu ruchu, takich jak:

  • choroba zwyrodnieniowa stawów,
  • przewlekłe zapalenie stawów,
  • bóle reumatyczne,
  • stany po ostrych urazach w obrębie stawów, więzadeł i ścięgien,
  • bóle i kontuzje mięśni.

Hydroterapia może być również elementem regeneracji powysiłkowej osób aktywnych fizycznie.

Co do zasady, zabiegi z wykorzystaniem wody są bardzo bezpieczne. Istnieją jedynie pewne przeciwwskazania do kąpieli gorących – zalicza się do nich m.in. niewydolność serca, choroba niedokrwienna oraz miażdżyca.

Zabiegi hydroterapii ukierunkowane na terapię różnych urazów i schorzeń wykonujemy w naszych centrach Kriosonik. Wszystkie osoby wymagające tego typu pomocy zapraszamy do kontaktu!

Fizjoterapia uroginekologiczna – co to takiego?

Fizjoterapia uroginekologiczna jest jedną z najmniej rozpoznawalnych, ale niezwykle znaczącą odmianą leczenia zachowawczego i profilaktycznego dla mięśni, które w tym przypadku skupiają się wokół miednicy i kobiecego układu rozrodczego. Po okresie ciąży, przy problemach z nietrzymaniem moczu czy zaburzeniach związanych z bólami kręgosłupa i miednicy, mięśnie dna miednicy mogą być maksymalnie zmęczone i wymagać specjalistycznej pomocy, której istnienia wiele kobiet nie jest w ogóle świadomych. Na czym polega fizjoterapia uroginekologiczna i kiedy warto rozważyć wizytę u prowadzącego ją specjalisty?

Fizjoterapia mięśni dna miednicy – skuteczna pomoc nie tylko po ciąży

Ze względu na specyficzne ulokowanie mięśni odpowiadających za skuteczne trzymanie moczu, pracę kobiecych narządów rozrodczych czy wspomaganie prawidłowej postawy ciała, fizjoterapia uroginekologiczna nie należy do najpopularniejszych i często w ogóle nie pojawia się w ofercie gabinetów fizjoterapeutycznych. Dziś coraz częściej jednak zarówno kobiety, jak i fizjoterapeuci uświadamiają sobie znaczenie prawidłowej pracy mięśni dna miednicy, szczególnie wśród kobiet doświadczających dolegliwości związanych z układem moczowo-płciowym np. w okresie poporodowym. Samodzielne ćwiczenie mięśni kegla nie wystarczy, by pozbyć się większości problemów w tym rejonie. Co może zaoferować fizjoterapeuta? Przede wszystkim specjalistyczną diagnostykę pozwalającą sprawdzić stan mięśni i pracę, jaką wymagają do przywrócenia ich pełnej funkcjonalności. Podczas fizjoterapii uroginekologicznej można wykorzystywać nie tylko tradycyjne, manualne metody pracy nad mięśniami, ale także elektrostymulację czy samodzielną pracę pacjentki pomiędzy kolejnymi sesjami terapii w gabinecie.

Na czym polega fizjoterapia uroginekologiczna?

Ze względu na konieczność dotarcia do mocno ukrytych partii mięśni, fizjoterapia uroginekologiczna skupia się przede wszystkim na wykonywaniu różnego rodzaju ćwiczeń pod kontrolą fizjoterapeuty oraz stymulowaniu pracy mięśni z pomocą elektrostymulacji. Wszystkie zabiegi mają tu na celu przywrócić sprawność mięśni w okolicach miednicy mniejszej, dlatego też są stosowane zamiennie i częściowo wykonywane profilaktycznie także poza gabinetem, przygotowując pacjentkę do kolejnego spotkania z fizjoterapeutą. Wśród najważniejszych metod wykorzystywanych przy fizjoterapii uroginekologicznej wyróżnić należy:
  • Ćwiczenia mięśni Kegla, wykonywane głównie przez pacjentkę pomiędzy kolejnymi sesjami z terapeutą i skuteczne przede wszystkim w walce z problemami z nietrzymaniem moczu. Ćwiczyć można wszędzie, świadomie zaciskając mięśnie miednicy tak, jak przy próbie powstrzymania strumienia moczu. Dobrym pomysłem jest wykorzystanie ćwiczenia podczas pobytu w toalecie – fizjoterapeuci zalecają wykonywanie go nawet 3 razy dziennie, po 10 zaciśnięć i rozluźnień mięśni w każdej serii.
  • Ćwiczenia z ciężarkami to równie skuteczny sposób domowego treningu mięśni dna miednicy. Dobrane odpowiednio pod kątem wagi ciężarki umieszczane są dopochwowo, gdzie mięśnie miednicy będą próbowały utrzymać je poprzez zaciskanie się wokół ciężarka. Celem jest tu dojście do możliwości utrzymania ich wewnątrz przez 15-20 minut podczas codziennych czynności, w tym także chodzenia.
  • Elektrostymulacja jest często jednym z głównych punktów skupienia podczas dalszych wizyt w gabinecie fizjoterapeuty i polega w dużej mierze na pobudzaniu za pomocą delikatnych impulsów prądu działania nerwów w obrębie mięśni miednicy. Podczas elektrostymulacji wywoływany jest skurcz zwieracza zewnętrznego cewki moczowej, co powoduje jej zaciśnięcie i wzrost ciśnienia wewnątrz cewkowego oraz skurcz dźwigaczy odbytu – w przeciwieństwie do poprzednich technik, tu pracują wszystkie mięśnie dna miednicy.

Kiedy warto wybrać się do fizjoterapeuty?

Mięśnie miednicy, choć w dużym stopniu niezauważalne, pracują właściwie przez całą dobę i warto zwrócić się o pomoc dla nich jak tylko zauważymy pierwsze oznaki problemów z ich prawidłowym funkcjonowaniem. Fizjoterapeuci specjalizujący się w uroginekologii i pracy z mięśniami miednicy podkreślają, że dłuższe zwlekanie z wizytą w gabinecie może skutkować trudniejszym procesem odzyskania sprawności mięśni miednicy, a często nawet koniecznością operacji. Leczenie profilaktyczne jest bardzo ważne w przypadku mięśni dna miednicy, bo choć problemy z nimi przypisuje się najczęściej kobietom po ciąży, w rzeczywistości nie są one zależne od wieku i odpowiadają nie tylko za prawidłowe trzymanie moczu. Do fizjoterapeuty zgłaszają się nawet kobiety, które chcą poprawić swoje zadowolenie z życia seksualnego, usprawnić pracę bioder czy poprawić postawę i sprawność całego kręgosłupa, którego pion utrzymuje się przecież także w obrębie miednicy.