Menu Zamknij
header

Dyskopatia lędźwiowa to choroba degeneracyjna krążków międzykręgowych, zwanych potocznie dyskami, na odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Jej głównym objawem jest ból w dolnej części kręgosłupa. Co ważne, dyskopatia lędźwiowa wcale nie dotyczy wyłącznie osób starszych – coraz częściej borykają się z nią 30- i 40-latkowie.

Krążki międzykręgowe to elementy anatomiczne kręgosłupa, znajdujące się między kręgami. Umożliwiają one prawidłowy ruch kręgów i amortyzują przeciążenia działające na kręgosłup. Krążki międzykręgowe są zbudowane z położonego centralnie jądra miażdżystego oraz otaczającego go pierścienia włóknistego.

Na skutek wielu czynników – procesów starzenia, codziennych obciążeń, siedzącego trybu życia, niedoboru aktywności fizycznej oraz różnych niekorzystnych nawyków – u niektórych osób dochodzi do procesów degeneracyjnych krążków międzykręgowych. Jądro miażdżyste traci wodę, a pierścień włóknisty – niezbędną elastyczność. Jeśli zwyrodnienie dotyczy krążków międzykręgowych znajdujących się między kręgami lędźwiowego odcinka kręgosłupa, mamy do czynienia z dyskopatią lędźwiową.

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Dyskopatia lędźwiowa w pierwszej chwili bywa kojarzona jako choroba osób starszych, będąca efektem nieuchronnych procesów starzenia, ale coraz częściej diagnozuje się ją u pacjentów młodszych, nawet 30- i 40-letnich, którzy dużo siedzą, mają nadwagę i nie są aktywni fizycznie.

Wśród głównych objawów dyskopatii lędźwiowej znajdują się:

  • ból w dolnym odcinku kręgosłupa – może mieć charakter ostry, nagły i kłujący (wypadnięcie dysku) lub przewlekły, promieniujący przez pośladek aż do nogi (rwa kulszowa),
  • zaburzenia czucia – mrowienie i drętwienie kręgosłupa oraz kończyny dolnej,
  • napięcie i skurcze mięśni okołokręgosłupowych,
  • w zaawansowanych przypadkach – problemy z trzymaniem moczu i/lub stolca.

Dyskopatia lędźwiowa – diagnostyka i leczenie

Diagnostyką dyskopatii lędźwiowej zajmuje się ortopeda. Lekarz przeprowadza z pacjentem wywiad oraz wykonuje proste badania palpacyjne i czynnościowe. Do postawienia diagnozy konieczne są jednak badania obrazowe, najczęściej tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny kręgosłupa.

Leczenie dyskopatii lędźwiowej przyjmuje różną postać, zależnie m.in. od stopnia zaawansowania problemu. Szeroko rozpowszechniona jest farmakoterapia, głównie w postaci stosowanych miejscowo maści i żeli o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbólowym, a także iniekcji okołostawowych. Bardzo ważnym elementem terapii jest także rehabilitacja – różnego rodzaju ćwiczenia mające na celu wzmocnienie mięśni kręgosłupa oraz poprawę ukrwienia okolicznych tkanek, masaże tkanek głębokich, kinesiotaping, a także szeroki zakres zabiegów fizykoterapii (krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki). Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów, a dolegliwości się pogłębiają, przeprowadzona może zostać operacja.

Z dopasowanych do potrzeb planów rehabilitacji dla pacjentów z dyskopatią lędźwiową – zarówno w ramach leczenia zachowawczego, jak i po operacjach w obrębie kręgosłupa – skorzystać można w placówkach KRIOSONIK. Zapewniamy opiekę doświadczonych specjalistów i indywidualne podejście do każdego pacjenta. Zapraszamy!

Jak korzystać z plastrów do kinesiotapingu?

Kolorowe plastry przyklejone na łydkach, udach, plecach czy ramionach sportowców to codzienność widziana nie tylko u tenisistów czy piłkarzy, ale właściwie w każdej dyscyplinie wymagającej znacznego obciążenia mięśni. Pomagające zarówno w unikaniu kontuzji, jak i zaleczaniu już istniejących problemów plastry do kinesiotapingu zyskują popularność także poza środowiskiem sportowym, wykorzystywane przez fizjoterapeutów podczas sesji z pacjentami. Jak jednak korzystać z plastrów do kinesiotapingu i co właściwie robią one dla naszego organizmu?

Taśmy i plastry do kinesiotapingu – wygodna metoda walki z bólem mięśni

Podstawy terapii nazywanej kinesiotapingiem zostały opracowane w latach 80. przez Japończyka, dr. Kenzo Kase, który jako pierwszy zastosował je w celu rozluźniania mięśni, usprawniania krążenia i likwidowania bólów mięśniowo-stawowych u swoich pacjentów. Główne wskazania do zastosowania kinesotapingu to między innymi:
  • bóle mięśniowe,
  • bóle stawów po urazach,
  • stany przeciążeniowe stawów,
  • stany zapalne mięśni i stawów,
  • obrzęki limfatyczne,
  • osłabienie mięśniowe,
  • wady postawy.
W zależności od rodzaju plastrów, które mogą oferować różne naprężenie oraz sposobu ich przyklejenia, kinesiotaping zmniejsza lub całkowicie likwiduje ból, obniża napięcie mięśniowe, pobudza do pracy osłabione mięśnie, poprawia ruchomość stawów, pobudza krążenie krwi i limfy, redukuje obrzęki, a także przyspiesza gojenie i rehabilitację. Taśmy można zastosować więc w trakcie leczenia kontuzji, podczas pracy nad poprawą postawy, przy rozluźnianiu spiętych mięśni, a także po wszelkich urazach, które osłabiły dostarczanie krwi do konkretnych partii mięśni i tkanki podskórnej. Działanie kinesiotapingu opiera się na regulowaniu napięcia mięśniowego w miejscu aplikacji taśmy, wykorzystując różnorodną elastyczność dostępnych dla fizjoterapeutów plastrów. Naklejona odpowiednio taśma wpływa na zwiększenie zakresu ruchu mięśni oraz ich siły poprzez delikatne naciąganie skóry, dzięki któremu zwiększa się przestrzeń pomiędzy skórą właściwą a powięzią – błoną osłaniającą mięśnie i grupy mięśni. Kinesiotaping usprawnia pracę układu limfatycznego, pozwalając na usuwanie stanów zapalnych, poprawę mikrokrążenia i redukcję podskórnych krwiaków oraz zastoin wpływających często na ból mięśni.

Jak szybko działają plastry do kinesiotapingu?

Fizjoterapeuci na całym świecie coraz częściej sięgają po kolorowe taśmy, uzupełniając nimi pracę jaką wykonali ze swoim pacjentem podczas wizyty. Po manualnym rozmasowaniu mięśni czy stawów, plastry pozwalają wzmocnić i utrzymać efekt osiągnięty przez fizjoterapeutę i zapewnić prawidłowe odbudowywanie się mięśnia po kontuzji przez całą dobę. Z reguły pierwsze efekty kinesiotapingu w postaci złagodzenia bólu pojawiają się już po kilku godzinach od naklejenia plastrów, choć szczyt ich działania przypada zwykle na 3-4 dzień po naklejeniu. Długotrwałe działanie plastrów do kinesiotapingu jest możliwe dzięki ich specjalnej budowie oraz zastosowanemu klejowi, który nie rozpuszcza się z miejsca pod wpływem wody i pozwala, by pacjent mógł się w plastrach kąpać, spać, czy nawet uprawiać sporty. Czas, jaki należy nosić plastry na oklejonym przez fizjoterapeutę miejscu może wahać się zależnie od zaleceń specjalisty, jednak zwykle trwa około 5-7 dni.

Skuteczność plastrów do kinesiotapingu – jak korzystać z nich w leczeniu?

Plastrowanie dynamiczne, będące polskim określeniem dla kinesiotapingu, łączy w sobie medycynę klasyczną z naturalnymi procesami leczenia organizmu. Z reguły nie jest ono traktowane jako samodzielna forma raczenia sobie z bólem, a raczej jako skuteczne uzupełnienie fizjoterapii i pracy wykonywanej manualnie przez specjalistę w gabinecie. Odpowiednie miejsce i technika przyklejenia plastra są tu bardzo istotne, dlatego tak ważne jest by to właśnie do fizjoterapeuty udać się w celu aplikacji kolorowych taśm. Kinesiotaping jest terapią wspomagającą leczenie wielu schorzeń i podobnie jak fizjoterapia, jest bardzo uniwersalną metodą pracy nad prawidłowym funkcjonowaniem mięśni. Z powodzeniem korzystają z niej więc zarówno sportowcy, jak i osoby cierpiące na różne schorzenia związane z układem ruchu. Taśmy można stosować jako sposób na uśmierzanie bólu, przy leczeniu kontuzji stawów i mięśni, drenażu limfatycznym czy terapiach pooperacyjnych (gojenie ran, redukcje obrzęków i poprawa wchłaniania się blizn oraz zwłóknień). Co więcej, plastrowanie dynamiczne wspomaga także korekcję postawy, przydając się szczególnie u pacjentów, którzy ze względu na siedzący tryb pracy często doświadczają mocnych bólów kręgosłupa, barków i karku nie ustających po jednej sesji fizjoterapii.