Menu Zamknij
header

Ból brzucha to dolegliwość, która może pojawić się u każdego, bez względu na płeć czy wiek. I choć może on mieć naprawdę różne przyczyny, to jednak w niektórych sytuacjach warto się zgłosić do fizjoterapeuty. W przypadku pewnych schorzeń dobre efekty terapeutyczne daje np. terapia manualna i dopasowane do potrzeb zabiegi.

Ból brzucha to dolegliwość, z którą co jakiś czas zmagają się pacjenci z różnych grup wiekowych, wykonujący rozmaite zawody, także ogólnie zdrowi. Może mieć on bardzo różne podłoże – czasami są to zaburzenia w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych, np. wątroby albo śledziony, niekiedy bóle brzucha są związane z problemami gastrycznymi, u kobiet bywają one uciążliwym objawem ubocznym menstruacji.

Badaniem obrazowym pierwszego wyboru w diagnostyce bólu brzucha jest zawsze USG, które pozwala precyzyjnie zobrazować tkanki i narządy wewnętrzne, ich budowę, funkcjonowanie, a także wykryć ewentualne nieprawidłowości. Zdarza się jednak, że ból brzucha jest objawem zaburzeń w obrębie… układu ruchu i w takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem będzie wizyta u fizjoterapeuty.

Nieoczywiste przyczyny bólu brzucha

Ból brzucha może być manifestacją:

  • stanów przeciążeniowych, stanów zapalnych i urazów mięśni, takich jak mięsień biodrowo-lędźwiowy, mięsień prosty brzucha, mięsień wielodzielny czy mięśnie skośne brzucha,
  • przeciążeń, zwyrodnień i urazów stawów, w tym stawów kręgosłupa oraz stawów krzyżowo-biodrowych,
  • urazów dolnych żeber oraz destabilizacji spojenia łonowego,
  • nadmiernego napięcia oraz przeciążenia aparatu więzadłowego narządów wewnętrznych, np. macicy,
  • dysfunkcji więzadeł kręgosłupa, więzadeł miednicy oraz więzadła pachwinowego.

Ból brzucha – rehabilitacja dopasowana do potrzeb

Rehabilitacja w przypadku bólu brzucha o tego typu podłożu zawsze zaczyna się od wywiadu z pacjentem, zapoznania się z wynikami przeprowadzonych wcześniej badań oraz badania fizykalnego, które pozwala specjaliście rozpoznać sytuację, dobrać techniki terapeutyczne oraz rozpocząć rehabilitację.

Dobór metod rehabilitacji zależy oczywiście od indywidualnych potrzeb pacjenta. Zastosowanie znajdują m.in. różnego rodzaju techniki terapii manualnej, masaże, okłady o różnej temperaturze, czasami pomocne bywa użytkowanie przez pacjenta pasa lub gorsetu ortopedycznego. Fizjoterapia u pacjentów z bólem brzucha o różnym podłożu obejmuje również niektóre zabiegi fizykoterapii, np. krioterapię miejscową albo ultradźwięki.

Jeśli borykasz się z bólami brzucha o podłożu mięśniowym, stawowym lub więzadłowym i potrzebujesz dopasowanej do potrzeb rehabilitacji, skontaktuj się z nami! Pomożemy Ci pozbyć się dolegliwości i wrócić do pełni sprawności.

Jak prowadzić terapie skoliozy u dzieci?

Skolioza, czyli boczne skrzywienie kręgosłupa, objawia się nieprawidłowym wygięciem linii kręgosłupa, wymuszającym nieprawidłową postawę i napięcie mięśniowe, prowadząc do postępującej deformacji trzonów kręgowych. Skolioza najczęściej ujawnia się u dzieci w okolicach dziesiątego roku życia, może być jednak diagnozowana wcześniej, nawet już w łonie matki.

Rodzaje skoliozy u dzieci

Rodzaj terapii skoliozy będzie różnił się w zależności od jej typu oraz pochodzenia. Najczęściej występuje młodzieżowa skolioza idiopatyczna, której przyczyna powstania jest nieznana. Ten typ skoliozy charakteryzuje się widocznym skrzywieniem bocznym, zazwyczaj w odcinku piersiowym kręgosłupa, kształcie „C” lub „S”. Szacuje się, że większość przypadków diagnozy idiopatycznej diagnozuje się 10 a 12 rokiem życia dziecka.

Istnieją także rodzaje skoliozy, które są wrodzone lub wynikają z rozwoju innego schorzenia. Do tej grupy należą skolioza nerwowo-mięśniowa, występująca u dzieci z chorobami nerwowo-mięśniowymi takimi jak porażenie mózgowe, rozszczep kręgosłupa albo dystrofia mięśniowa. Wrodzona skolioza może być też powiązana ze zniekształceniem kręgów.

Jakie terapie skoliozy u dzieci? Metody nieoperacyjne leczenia skoliozy

Większość przypadków skoliozy u dzieci da się leczyć nieoperacyjnie, za pomocą fizykoterapii, ortez lub gorsetu gipsowego.

W przypadku niewielkiego skrzywienia kręgosłupa, fizykoterapia pomaga wzmocnić mięśnie pleców dziecka oraz poprawić jego postawę i poczucie równowagi. Wczesna fizjoterapia pozwala na uniknięcie bólu i zwyrodnień kręgosłupa w przyszłości.

Jeśli skolioza jest umiarkowana lub ciężka i istnieje prawdopodobieństwo jej pogłębienia, lekarz może zalecić noszenie zdejmowanej ortezy pleców, zapobiegającej pogorszeniu się skoliozy. Jeśli jednak skrzywienie kręgosłupa zdiagnozuje się u niemowląt i małych dzieci, częściej stosuje się specjalny, oddychający gips otaczający tułów, który tymczasowo wzmacnia kręgosłup i nie dopuszcza do dalszego rozwoju deformacji.

Warto wspomnieć, że skolioza może być przyczyną powstania stanu zapalnego oraz bólu kręgosłupa. W takim przypadku stosuje się sterydowe zastrzyki zewnątrzoponowe. Wykonywać je może jedynie specjalista, tak wiec ten sposób leczenia wiąże się z regularnymi wizytami w gabinecie. Przed zrobieniem zastrzyku lekarz znieczula dziecko, a następnie umieszcza igłę w przestrzeni zewnątrzoponowej w kręgosłupie. Zastrzyk nie działa od razu, jednak przynosi ulgę w ciągu kilku dni, ułatwiając dziecku normalne funkcjonowanie.

Chirurgiczne leczenie skoliozy

Gdy prowadzenie terapii niechirurgicznych nie daje efektów, może być konieczna operacja leczenia skoliozy. Wykonuje je się w znieczuleniu ogólnym, a po wyjściu ze szpitala dziecko najprawdopodobniej będzie musiało uczęszczać na fizykoterapię. Dokładne procedury związane z zabiegiem chirurgicznym różnią się w zależności od rodzaju i stopnia pogłębienia skoliozy.

Operacje skoliozy bez usztywnienia kręgosłupa wykonuje się w Polsce od 2019 roku. Podczas procedury chirurdzy uzyskują dostęp do kręgosłupa przez kilka małych nacięć zamiast jednego większego, którego używało się w starszych metodach operacji skoliozy. Następnie przyczepia się specjalną nić do kilku kręgów i mocno ją naciąga. Napięcie z uwięzi prostuje kręgosłup. Takie podejście może zapobiec późniejszej operacji usztywnienia kręgosłupa.

W Polsce częściej jednak stosuje się leczenie chirurgiczne polegające na korekcie skrzywienia za pomocą śrub, prętów i implantów. Tego typu operacje są bardziej inwazyjne – wymagają odseparowania mięśni od kręgosłupa (dojście tylne) lub usunięcie jednego żebra (dojście przednie). Prócz usztywnienia kręgosłupa koniecznie jest też częściowe usunięcie tkanki kości i stawów, aby kręgi mogły się ponowne zrosnąć w nowej, prawidłowej pozycji.