Menu Zamknij
header

Haluks, czyli tzw. paluch koślawy, to zwyrodnienie stopy, które objawia się obecnością charakterystycznego guza przy wewnętrznej krawędzi stopy, a także deformacją dużego palca (czasem również kilku palców). Haluksy leczy się poprzez stosowanie specjalistycznych wkładek ortopedycznych, ortez i podczas operacji. Pomocniczo wykorzystywana jest także rehabilitacja.

Haluksy to problem występujący częściej u kobiet. Do przyczyn rozwoju tego zwyrodnienia stóp zalicza się czynniki genetyczne, częste noszenie butów na wysokim obcasie, nadwaga, płaskostopie oraz stojący tryb życia.

Jak powstają haluksy? Otóż przeciążenie przedniej części stopy na skutek któregoś z tych czynników zwiększa ucisk na palucha i łuk poprzeczny stopy. To z kolei prowadzi do przeciążeń wewnętrznej krawędzi stopy, rozwoju charakterystycznego guza oraz deformacji palców. Towarzyszy temu ból, niekiedy naprawdę silny, a do powikłań zalicza się m.in. zapalenie wysiękowe kaletki oraz podwichnięcie stawu śródstopno-palcowego.

Metody leczenia haluksów zależą od stopnia zaawansowania choroby. Początkowo nieprawidłowe ułożenie stopy można korygować za pomocą specjalistycznych wkładek ortopedycznych oraz ortez. Odciążają one stawy, stabilizują palec oraz zatrzymują deformację. Zaawansowane haluksy leczy się operacyjnie – obecnie są to zabiegi mało inwazyjne, mikrochirurgiczne, nieobciążające dla pacjenta i niewymagające długotrwałego unieruchomienia. 

Rehabilitacja w leczeniu haluksów

Zarówno w leczeniu zachowawczym haluksów, jak i u pacjentów oczekujących na operację oraz już po jej wykonaniu pomocniczo stosuje się także rehabilitację.

  • Kinezyterapia – są to różnego rodzaju ćwiczenia, które mają za zadanie wzmacnianie struktur tworzących stopę, usprawnienie przewodnictwa nerwowego oraz hamowanie zmian degeneracyjnych. Może to być np. toczenie stopą piłeczki albo wykonywanie palcami u stóp ruchów podobnych do grania na pianinie.
  • Fizykoterapia – zastosowanie znajdują różne zabiegi fizykoterapeutyczne, w tym fala uderzeniowa, ultradźwięki, pole magnetyczne oaz krioterapia. Mają one działanie przeciwbólowe, hamują procesy zapalne oraz spowalniają rozwój zmian zwyrodnieniowych.
  • Kinesiotaping – jest to naklejanie na stopę specjalnych elastycznych taśm. Lekko unoszą one skóry do góry i poprawiają jej napięcie, co przyczynia się do poprawy krążenia krwi, zmniejsza odczuwanie przez pacjenta bólu oraz pomaga skorygować nieprawidłowe ustawienie palca.

W naszych placówkach KRIOSONIK pomagamy pacjentom borykającym się z haluksami w różnych stadiach, zawsze dobierają metody rehabilitacji do ich indywidualnych potrzeb. Zapraszamy do kontaktu!

Jak wygląda leczenie łokcia golfisty i tenisisty?

Łokieć golfisty i łokieć tenisisty to rodzaje kontuzji, których bezpośrednią przyczyną jest przeciążenie przyczepów mięśni nadgarstka. Głównym objawem obu przypadłości jest ból łokcia, w części przyśrodkowej (łokieć golfisty) lub zewnętrznej (łokieć tenisisty).

Czym są łokieć golfisty i łokieć tenisisty?

Łokieć golfisty, czyli inaczej (entezopatia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej) to forma zapalenia ścięgna powstała w wyniku powtarzających się mikrourazów. Stan zapalny zlokalizowany jest guzku po wewnętrznej stronie łokcia, a związany z nim ból może promieniować na przedramię.

Łokieć tenisisty (entezopatia mięśni prostowników nadgarstka) powstaje w wyniku częstego i intensywnego powtarzania czynności chwytania, zwłaszcza przy używaniu kciuka i pierwszych dwóch palców dłoni. Kontuzja ta jest najczęstszym powodem zgłoszeń do lekarza lub fizjoterapeuty z powodu bólu łokcia. W przeciwieństwie do łokcia golfisty, dolegliwości bólowe są zlokalizowane po zewnętrznej stronie stawu.

Łokieć golfisty występuje rzadziej niż łokieć tenisisty, jednak obie kontuzje mają podobną przyczynę i leczy się je w podobny sposób.

Jak leczyć łokieć golfisty lub łokieć tenisisty?

W większości przypadków stan zapalny mija sam, a organizm sprawnie radzi sobie z naprawą przeciążonych ścięgien. Istnieją jednak sposoby, które przyśpieszają gojenie lub łagodzą objawy. Często stosowane sposoby leczenia to:

  • Stosowanie okładów z lodu w celu zmniejszenia obrzęku. Według zaleceń lekarzy, najlepiej robić to przez ok. 30 minut co 3 godziny w ciągu dnia, aż do ustąpienia bólu.
  • Używanie specjalnej ortezy (paska podtrzymującego) na łokieć, aby chronić uszkodzone ścięgna przed dalszym przeciążeniem;
  • Przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak ibuprofen lub aspiryna, w celu złagodzenia bólu i obrzęku. Nie należy jednak przekraczać zalecanej dawki dobowej, nawet w przypadku silnego bólu;
  • Specjalne ćwiczenia ruchowe, które może zalecić lekarz. Mają one na celu zmniejszenie sztywności stawu łokciowego;
  • W niektórych przypadkach zalecana jest fizjoterapia;
  • Zastrzyki sterydowe – obecnie rzadko stosowane.

Ciężkie przypadki łokcia golfisty lub łokcia tenisisty zdarzają się wyjątkowo rzadko. Jeśli jednak stan nie ulega poprawie w ciągu dwóch do czterech miesięcy leczenia zachowawczego, stosuje się leczenie chirurgiczne. Zabieg polega na usunięciu uszkodzonego odcinka ścięgna oraz wzmocnieniu reszty.

Łokieć golfisty oraz łokieć tenisisty - fizjoterapia

W przypadku kontuzji, która nie chce minąć samoistnie, najczęściej stosowaną metodą leczenia jest fizjoterapia. Terapeuta może skorzystać z takich metod, jak:

  • Terapia manualna, czyli ręczne rozciąganie mięśni i stawów oraz inne techniki, stosowane przez specjalistę na ramieniu i odcinku piersiowym kręgosłupa. Ma to na celu wyeliminować ewentualne zaburzenia równowagi mięśniowej wzdłuż łańcucha mięśniowego i tkanki łącznej obejmującej łokieć.
  • Ćwiczenia zakresu ruchu. Specjalista może zalecić ćwiczenia ruchowe i rozciągające, które pomogą utrzymać prawidłowy zakres ruchu łokcia i nadgarstka.
  • Ćwiczenia wzmacniające, ćwiczenia izometryczne i oporowe, mające na celu przywrócenie prawidłowej pracy mięśni.
  • Wydanie zaleceń dotyczących zmian stylu życia, aktywności lub sposobu uprawiania sportu. Zmiany te mają na celu niedopuszczenie do nawrotu kontuzji. W przypadków osób uprawiających sport, może być konieczne dokonanie korekty w swingu golfowym, technikach rzucania piłką lub wykonywaniu zamachów.
  • Trening funkcjonalny uczy, jak modyfikować określone wzorce ruchowe, aby promować mniejszy nacisk na ścięgna łokciowe.

Warto pamiętać, że w ciężkich przypadkach łokcia golfisty lub łokcia tenisisty może być konieczne zaprzestanie pracy lub aktywności sportowej, jeśli mogą doprowadzić do pogorszenia się stanu lub ponownej kontuzji.