Menu Zamknij
header

Dyskopatia lędźwiowa to choroba degeneracyjna krążków międzykręgowych, zwanych potocznie dyskami, na odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Jej głównym objawem jest ból w dolnej części kręgosłupa. Co ważne, dyskopatia lędźwiowa wcale nie dotyczy wyłącznie osób starszych – coraz częściej borykają się z nią 30- i 40-latkowie.

Krążki międzykręgowe to elementy anatomiczne kręgosłupa, znajdujące się między kręgami. Umożliwiają one prawidłowy ruch kręgów i amortyzują przeciążenia działające na kręgosłup. Krążki międzykręgowe są zbudowane z położonego centralnie jądra miażdżystego oraz otaczającego go pierścienia włóknistego.

Na skutek wielu czynników – procesów starzenia, codziennych obciążeń, siedzącego trybu życia, niedoboru aktywności fizycznej oraz różnych niekorzystnych nawyków – u niektórych osób dochodzi do procesów degeneracyjnych krążków międzykręgowych. Jądro miażdżyste traci wodę, a pierścień włóknisty – niezbędną elastyczność. Jeśli zwyrodnienie dotyczy krążków międzykręgowych znajdujących się między kręgami lędźwiowego odcinka kręgosłupa, mamy do czynienia z dyskopatią lędźwiową.

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Dyskopatia lędźwiowa w pierwszej chwili bywa kojarzona jako choroba osób starszych, będąca efektem nieuchronnych procesów starzenia, ale coraz częściej diagnozuje się ją u pacjentów młodszych, nawet 30- i 40-letnich, którzy dużo siedzą, mają nadwagę i nie są aktywni fizycznie.

Wśród głównych objawów dyskopatii lędźwiowej znajdują się:

  • ból w dolnym odcinku kręgosłupa – może mieć charakter ostry, nagły i kłujący (wypadnięcie dysku) lub przewlekły, promieniujący przez pośladek aż do nogi (rwa kulszowa),
  • zaburzenia czucia – mrowienie i drętwienie kręgosłupa oraz kończyny dolnej,
  • napięcie i skurcze mięśni okołokręgosłupowych,
  • w zaawansowanych przypadkach – problemy z trzymaniem moczu i/lub stolca.

Dyskopatia lędźwiowa – diagnostyka i leczenie

Diagnostyką dyskopatii lędźwiowej zajmuje się ortopeda. Lekarz przeprowadza z pacjentem wywiad oraz wykonuje proste badania palpacyjne i czynnościowe. Do postawienia diagnozy konieczne są jednak badania obrazowe, najczęściej tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny kręgosłupa.

Leczenie dyskopatii lędźwiowej przyjmuje różną postać, zależnie m.in. od stopnia zaawansowania problemu. Szeroko rozpowszechniona jest farmakoterapia, głównie w postaci stosowanych miejscowo maści i żeli o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbólowym, a także iniekcji okołostawowych. Bardzo ważnym elementem terapii jest także rehabilitacja – różnego rodzaju ćwiczenia mające na celu wzmocnienie mięśni kręgosłupa oraz poprawę ukrwienia okolicznych tkanek, masaże tkanek głębokich, kinesiotaping, a także szeroki zakres zabiegów fizykoterapii (krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki). Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów, a dolegliwości się pogłębiają, przeprowadzona może zostać operacja.

Z dopasowanych do potrzeb planów rehabilitacji dla pacjentów z dyskopatią lędźwiową – zarówno w ramach leczenia zachowawczego, jak i po operacjach w obrębie kręgosłupa – skorzystać można w placówkach KRIOSONIK. Zapewniamy opiekę doświadczonych specjalistów i indywidualne podejście do każdego pacjenta. Zapraszamy!

Kriokomora – kiedy warto wykonać zabieg

Kriokomora to inna nazwa zabiegu krioterapii ogólnoustrojowej, czyli leczenia chorób i urazów przy pomocy zimna. Odbywa się on w specjalnej komorze sterowanej komputerowo, gdzie panuje temperatura sięgająca nawet -160°C. Nasze centrum KRIOSONIK jest jednym z pionierów tej cenionej, skutecznej i bezpiecznej metody rehabilitacji w Polsce. Krioterapia to znana od lat i bardzo ceniona metoda leczenia urazów oraz chorób przy pomocy zimna. Wyróżnia się dwa rodzaje krioterapii. Krioterapia miejscowa polega na kierowaniu strumienia zimna w ściśle określone miejsce objęte chorobą lub urazem (staw, mięsień, kończynę), a kolei kriokomora, czyli krioterapia ogólna, to zabieg wykonywany w specjalnej komorze, gdzie dobroczynnemu wpływowi zimna przez określony czas (maksymalnie 3 minuty) poddawany jest cały organizm pacjenta. Kriokomora – jak działa? O tym, że niska temperatura ma bardzo pozytywny wpływ na wiele aspektów funkcjonowania ludzkiego organizmu, wiadomo nie od dziś. Krioterapia jako metoda leczenia i rehabilitacji jest z powodzeniem stosowana w przychodniach, klinikach i szpitalach na całym świecie, a jej dobroczynne działanie zostało potwierdzone naukowo. Jakie więc konkretnie zalety niesie ze sobą terapia w kriokomorze? Otóż poddawanie organizmu kontrolowanej ekspozycji na niską temperaturę ma działanie przeciwbólowe, przeciwobrzękowe oraz przeciwzapalne – pomaga więc leczyć rozmaite choroby oraz kontuzje narządu ruchu. Kriokomora w naturalny sposób wzmacnia oraz pobudza działanie układu immunologicznego człowieka, przyspiesza procesy samoregeneracji, a także przyspiesza mikrokrążenie krwi. Organizm jest dotleniony, a dostarczane z krwią substancje odżywcze szybciej docierają do każdej komórki. Oprócz tego, kriokomora obniża napięcie mięśni, wspomaga pracę naczyń obwodowych, przyspiesza usuwanie toksyn z organizmu, stymuluje procesy regeneracji i gojenia, poprawia wydolność, a nawet… pozytywnie wpływa na nastrój, niweluje zmęczenie i objawy stresu. Kriokomora – wskazania do zabiegu Wskazań do zabiegów w kriokomorze jest naprawdę wiele. Wykonuje się je między innymi u pacjentów z:
  • reumatoidalnym zapaleniem stawów,
  • chorobami zwyrodnieniowymi i zapalnymi stawów,
  • zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa,
  • zwichnięciami i skręceniami stawów,
  • stanami pourazowymi mięśni i kości,
  • przewlekłymi zespołami bólowymi,
  • przeciążeniami układu ruchu,
  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • niedowładami spastycznymi,
  • stwardnieniem rozsianym,
  • migreną,
  • stanami depresyjnymi,
  • nadwagą i otyłością.
W zależności od schorzenia, efekty zabiegu w kriokomorze mogą być widoczne już po jednej 2-3-minutowej sesji. Najlepsze rezultaty dają jednak zabiegi przeprowadzane w seriach – kriokomorę można stosować nawet codziennie przez okres kilkunastu dni. Oczywiście do krioterapii ogólnoustrojowej należy się odpowiednio przygotować. Do komory wchodzi się w odpowiednim stroju, chroniącym najbardziej newralgiczne partie ciała: stopy, twarz, uszy czy dłonie. Pacjent cały czas znajduje się pod fachową opieką doświadczonych rehabilitantów, którzy czuwają, by cała procedura przebiegła sprawnie i bez przeszkód. Kriokomora – przeciwwskazania Choć kriokomora jest co do zasady zabiegiem bezpiecznym, to jednak nie wykonuje się go u wszystkich. Wśród przeciwwskazań do jego przeprowadzania znajduje się m.in. ciąża, klaustrofobia, stan bezpośrednio po zawale, zaburzenia rytmu serca, przyjmowanie niektórych leków, zaburzenia czucia lub alergie na zimno. Nasze centrum KRIOSONIK posiada wieloletnie doświadczenie w wykonywaniu zabiegów krioterapii miejscowej i ogólnoustrojowej. W 2002 r. uruchomiliśmy pierwszą placówkę w Warszawie, w której zaoferowaliśmy pacjentom tę metodę leczenia. Obok Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz Ośrodka Przygotowań Olimpijskich w Spale należymy do pionierów krioterapii w Polsce. Obecnie wszystkie nasze placówki są wyposażone w nowoczesne komory do krioterapii ogólnoustrojowej, a także urządzenia do krioterapii miejscowej. Zapraszamy do kontaktu -> www.kriosonik.pl/rehabilitacja-warszawa/kontakt.