Menu Zamknij
header

Neurolog to specjalista, który zajmuje się diagnostyką i leczeniem schorzeń nerwów obwodowych oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wiele tego typu chorób objawia się w obrębie innych tkanek i narządów, np. kręgosłupa oraz kończyn. W jakich przypadkach należy zgłosić się do neurologa? Jakie objawy powinny zaniepokoić? Podpowiadamy!

Obwodowy oraz ośrodkowy układ nerwowy składa się m.in. z mózgu, rdzenia kręgowego i nerwów – różnego rodzaju nieprawidłowości w ich funkcjonowaniu, zaburzenia oraz schorzenia mogą wpływać zarówno na samopoczucie fizyczne, jak i psychiczne pacjenta. Specjalistą, który zajmuje się diagnostyką oraz leczeniem chorób mających tego typu podłoże, jest neurolog.

Neurolog – jakie objawy powinny skłonić do wizyty?

Lista objawów, które mogą sugerować problemy neurologiczne, jest bardzo długa. Zalicza się do nich między innymi:

  • przewlekłe bóle kręgosłupa,
  • mrowienie i drętwienie kończyn,
  • bóle i zawroty głowy,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • drżenie mięśni,
  • problemy z koordynacją ruchową oraz utrzymywaniem równowagi,
  • kłopoty z utrzymywaniem moczu i stolca,
  • nagłe omdlenia,
  • zaburzenia mowy, słuchu i wzroku,
  • zaburzenia czucia.

W trakcie wizyty neurolog pyta pacjenta o występujące objawy, ich nasilenie oraz okoliczności pojawiania się, zapoznaje się z dotychczasową dokumentacją medyczną, zbiera informacje o przebytych wcześniej chorobach, przyjmowanych lekach itp. Na miejscu przeprowadzane są często podstawowe badania neurologiczne: odruchów fizjologicznych, napięcia mięśni, testy czuciowe, testy chodu czy badania zdolności wykonywania ruchów celowych.

W większości przypadków do postawienia diagnozy potrzebne są jednak badania specjalistyczne – zarówno laboratoryjne, jak i obrazowe oraz czynnościowe (np. rezonans magnetyczny, elektromiografia czy elektroencefalografia).

Jakie choroby diagnozuje neurolog?

Do najczęściej diagnozowanych i leczonych przez neurologa schorzeń zalicza się m.in. zwyrodnienia i dyskopatie kręgosłupa, zespoły korzeniowe (takie jak rwa kulszowa, ramienna albo udowa), różnego rodzaju miopatie, nerwice, padaczka i jej powikłania, choroba Parkinsona, choroba Alzheimera oraz stwardnienie rozsiane.

Wdrażane metody leczenia zależą oczywiście od indywidualnego przypadku – najczęściej obejmują one farmakoterapię, dopasowaną do potrzeb rehabilitację oraz zabiegi chirurgiczne.

Z konsultacji ze specjalistą neurologiem korzystać można w placówkach KRIOSONIK w Siedlcach i Michałowicach – pacjentów przyjmuje tam lek. Naser Abdelbased, specjalista neurologii i rehabilitacji medycznej. Więcej informacji można uzyskać pod numerami telefonów 683 330 330 (KRIOSONIK Siedlce) oraz 22 753 04 61 (KRIOSONIK Michałowice). Zapraszamy!

Porażenie nerwu twarzy: leczenie

Porażenie nerwu twarzowego może dotknąć każdego – bez względu na wiek. W wyniku uszkodzenia włókien nerwu następuje nagły paraliż twarzy. Objawiać się to może deformacją twarzy, niemożnością swobodnego zamknięcia powieki czy obniżonym kącikiem ust. Osoba dotknięta porażeniem ma problem z wyraźną wymową, a zdolność do odczuwania smaków może zostać ograniczona. Jakie są przyczyny tego typu dolegliwości? Jak skutecznie leczyć porażenie nerwu twarzowego? 

Jakie są przyczyny porażenia nerwu twarzy?

Porażenie nerwu twarzowego to nagłe porażenie siódmego nerwu czaszkowego. Zazwyczaj nasila się przez 1-2 dni, a następnie osoba nim dotknięta zaczyna zauważać stopniową poprawę. Najczęściej objawy ustępują całkowicie do 2 tygodni, jednak w niektórych przypadkach czas rekonwalescencji może być nieco dłuższy. U nielicznych pacjentów zmiany mogą pozostać na stałe. 

Wśród najczęstszych przyczyn porażenia nerwu twarzowego wymienia się m.in.: 

  • udar mózgu,
  • stwardnienie rozsiane, 
  • zespół Guillaina-Barrego, 
  • zakażenie wirusowe (np. aktywna infekcja wirusem opryszczki), 
  • reakcja alergiczna, 
  • niedoczynność tarczycy, 
  • cukrzyca, 
  • zapalenie ucha środkowego, 
  • ropne zapalenie ślinianki przyusznej
  • półpasiec,
  • borelioza, 
  • sarkoidoza,
  • mononukleoza,
  • miastenia, 
  • niedobór witaminy A, 
  • guz mózgu,
  • urazy związane z pęknięciem podstawy czaszki lub złamaniem kości skroniowej, 
  • zatrucie (np. glikolem etylenowym, tlenkiem węgla), 
  • po ekstrakcji korzenia zęba,
  • jako skutek uboczny przyjmowania niektórych leków. 

Czasami przyczyną może być porażenie wrodzone, czyli takie, które jest wynikiem wad genetycznych.

Jakie są objawy porażenia nerwu twarzy?

Nerw twarzowy składa się z włókien czuciowych, ruchowych i autonomicznych. Z tego też względu objawy jego porażenia mogą być różne. Pojawiają się one jednak z reguły po jednej stronie twarzy. Wśród najczęściej występujących symptomów wymienia się m.in.:

  • obniżony kącik ust, 
  • szeroka szpara powiekowa lub opadająca powieka, 
  • brak możliwości mrugania powieką po stronie porażenia, 
  • brak możliwości uśmiechania się i marszczenia czoła, 
  • upośledzenie łzawienia oraz wydzielania śliny, 
  • wygładzenie fałdu nosowo-wargowego, 
  • zaburzenia artykulacji, 
  • drętwienie mięśni twarzy, 
  • zaburzenie odczuwania smaków (zwłaszcza w przedniej części języka), 
  • trudności z przeżuwaniem, 
  • ból ucha lub za uchem (może pojawić się nawet 1-2 dni przed wystąpieniem paraliżu), 
  • nadwrażliwość na dźwięki (również może pojawić się jeszcze przed wystąpieniem paraliżu). 

Jak wygląda diagnostyka? 

Przed wdrożeniem odpowiedniego sposobu leczenia lekarz stara się znaleźć przyczynę porażenia nerwu twarzowego. Diagnostyka może opierać się na wykonaniu różnych badań. Najczęściej stosowane są: 

  • badanie neurologiczne składające się z wywiadu z pacjentem oraz analizy czuciowo-ruchowo-wydzielniczych właściwości nerwu twarzowego, 
  • tomografia komputerowa, 
  • elektromiografia,
  • elektroneurografia,
  • morfologia krwi, poziom glukozy, TSH, OB i stężenia witaminy B12 – jako wskazówka, gdzie szukać przyczyny porażenia nerwu twarzy.

Jak leczyć porażenie nerwu twarzy? 

Sposób leczenia porażenia nerwu twarzy ma związek ze źródłem problemu oraz nasileniem objawów. 

Stosowana jest m.in. terapia farmakologiczna, która polega na doustnym przyjmowaniu glikokortykosteroidów. Pacjent zażywa kortykosteroid – prednizon, którego dawka jest stopniowo zmniejszana. Czas terapii to ok. 2 tygodnie. U części osób zaleca się stosowanie acyklowiru o działaniu przeciwwirusowym oraz suplementacja witaminami z grupy B. Jeżeli występuje niedomykalność powieki i niemożność mrugania, należy aplikować sztuczne łzy, które zapobiegną wysychaniu rogówki.

Ważna jest rehabilitacja, która polega na ćwiczeniach mięśni mimicznych, stymulacji nerwowo-mięśniowej oraz fizykoterapii. Im szybciej rozpoczęta zostanie rehabilitacja, tym pacjent szybciej powróci do zdrowia. Fizjoterapeuta może zalecić wykonywanie niektórych ćwiczeń samodzielnie – w domu. 

Objawy można łagodzić poprzez masaż mięśni twarzy, którego celem jest zmniejszenie ich napięcia. Ponadto zastosowanie mogą mieć m.in. ultradźwięki, laser, elektrostymulacja, naświetlania lampą oraz magnetoterapia. 

W przypadku porażenia nerwu twarzowego zazwyczaj nie stosuje się metod operacyjnych – ze względu na niską ich skuteczność. Interwencja chirurgiczna może mieć zastosowanie w przypadku m.in. przerwania ciągłości nerwu.

U większości osób dotkniętych porażeniem nerwu twarzy poprawa następuje do ok. 2 tygodni. U ok. 5 proc. pacjentów objawy mogą nie ustąpić nigdy – pozostaną na stałe. W przypadku ok. 10 proc. pacjentów pozostać mogą pewne defekty (np. oko przymyka się podczas uśmiechu). Jeżeli dotknęło Cię porażenie nerwu twarzowego – nie czekaj i umów się na wizytę, aby rozpocząć rehabilitację jak najszybciej.