Menu Zamknij
header

Haluks, czyli tzw. paluch koślawy, to zwyrodnienie stopy, które objawia się obecnością charakterystycznego guza przy wewnętrznej krawędzi stopy, a także deformacją dużego palca (czasem również kilku palców). Haluksy leczy się poprzez stosowanie specjalistycznych wkładek ortopedycznych, ortez i podczas operacji. Pomocniczo wykorzystywana jest także rehabilitacja.

Haluksy to problem występujący częściej u kobiet. Do przyczyn rozwoju tego zwyrodnienia stóp zalicza się czynniki genetyczne, częste noszenie butów na wysokim obcasie, nadwaga, płaskostopie oraz stojący tryb życia.

Jak powstają haluksy? Otóż przeciążenie przedniej części stopy na skutek któregoś z tych czynników zwiększa ucisk na palucha i łuk poprzeczny stopy. To z kolei prowadzi do przeciążeń wewnętrznej krawędzi stopy, rozwoju charakterystycznego guza oraz deformacji palców. Towarzyszy temu ból, niekiedy naprawdę silny, a do powikłań zalicza się m.in. zapalenie wysiękowe kaletki oraz podwichnięcie stawu śródstopno-palcowego.

Metody leczenia haluksów zależą od stopnia zaawansowania choroby. Początkowo nieprawidłowe ułożenie stopy można korygować za pomocą specjalistycznych wkładek ortopedycznych oraz ortez. Odciążają one stawy, stabilizują palec oraz zatrzymują deformację. Zaawansowane haluksy leczy się operacyjnie – obecnie są to zabiegi mało inwazyjne, mikrochirurgiczne, nieobciążające dla pacjenta i niewymagające długotrwałego unieruchomienia. 

Rehabilitacja w leczeniu haluksów

Zarówno w leczeniu zachowawczym haluksów, jak i u pacjentów oczekujących na operację oraz już po jej wykonaniu pomocniczo stosuje się także rehabilitację.

  • Kinezyterapia – są to różnego rodzaju ćwiczenia, które mają za zadanie wzmacnianie struktur tworzących stopę, usprawnienie przewodnictwa nerwowego oraz hamowanie zmian degeneracyjnych. Może to być np. toczenie stopą piłeczki albo wykonywanie palcami u stóp ruchów podobnych do grania na pianinie.
  • Fizykoterapia – zastosowanie znajdują różne zabiegi fizykoterapeutyczne, w tym fala uderzeniowa, ultradźwięki, pole magnetyczne oaz krioterapia. Mają one działanie przeciwbólowe, hamują procesy zapalne oraz spowalniają rozwój zmian zwyrodnieniowych.
  • Kinesiotaping – jest to naklejanie na stopę specjalnych elastycznych taśm. Lekko unoszą one skóry do góry i poprawiają jej napięcie, co przyczynia się do poprawy krążenia krwi, zmniejsza odczuwanie przez pacjenta bólu oraz pomaga skorygować nieprawidłowe ustawienie palca.

W naszych placówkach KRIOSONIK pomagamy pacjentom borykającym się z haluksami w różnych stadiach, zawsze dobierają metody rehabilitacji do ich indywidualnych potrzeb. Zapraszamy do kontaktu!

Rehabilitacja po złamaniach

Złamania i pęknięcia kości kończyn górnych i dolnych zdarzają się niezwykle często i są zdecydowanie najbardziej popularnym problemem z jakim pacjenci zgłaszają się do poradni chirurgicznych i ortopedycznych. Zależnie od miejsca i rozległości złamania oraz obciążenia, jakiemu będzie poddawana złamana kość w trakcie wykonywania codziennych czynności, proces leczenia złamania może mieć różny przebieg i trwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy. Czy specjalistyczna rehabilitacja po złamaniach jest jednak zawsze konieczna?

Czy rehabilitacja po złamaniu jest konieczna?

Wizyta u fizjoterapeuty, często zlecona przez ortopedę bądź chirurga już w trakcie leczenia złamania pozwoli nauczyć pacjenta opiekowania się złamaniem i działania w taki sposób, by kości zrastały się prawidłowo i nie powodowały dalszych uszkodzeń mięśni czy ścięgien. Z reguły zarówno ci, u których leczenie wymaga zastosowania gipsu jak i łagodniejsze przypadki unieruchamiające rękę opatrunkami mogą skorzystać wiele na nawet krótkim procesie rehabilitacyjnym. Stawką jest w tym przypadku możliwość pełnego odzyskania sprawności ruchowej uszkodzonej części ciała. Z rehabilitacją kości nie należy zwlekać – może wydawać się, że powinna odbyć się dopiero po zdjęciu gipsu, jednak w praktyce powinna mieć miejsce już w trakcie zespalania się kości. W pierwszych dniach po urazie rehabilitacja skupi się na uniknięciu zakrzepów oraz utrzymaniu sprawności mięśni poprzez ich napinanie bez wykonywania ruchów w obrębie kości. Drobne ćwiczenia rehabilitacyjne mogą być wykonywane niezależnie od miejsca, w którym nastąpiło złamanie – wbrew pozorom, kontrolowany ruch jest w procesie leczenia jak najbardziej wskazany.

Elementy rehabilitacji po złamaniach

Wspomniane przywrócenie mobilności ścięgien i mięśni wokół zrastającej się kości jest stosowne niemalże niezależnie od miejsca złamania. Dalsze etapy pracy z fizjoterapeutą będą już jednak różniły się od siebie i powinny być zawsze dopasowane do charakteru złamania – przywrócenie sprawności stopy wygląda nieco inaczej, niż miednicy, ręki czy nawet poszczególnych kości w obrębie tej samej nogi. Dla rehabilitacji znaczenie będzie mieć też wiek pacjenta i jego tryb życia – nawet przy dostępnych zwolnieniach lekarskich nie każdy może pozwolić sobie na poświęcenie kilku miesięcy na powolną rehabilitację i brak dodatkowych obciążeń. Podczas fizjoterapii i rehabilitacji po złamaniach, oprócz standardowych ćwiczeń specjaliści wykorzystują często także masaże pobudzające krążenie i przyspieszające regenerację uszkodzonych tkanek, laseroterapię i krioterapię, które łagodzą stany zapalne i działają przeciwbólowo, a także leczenie ultradźwiękami i z wykorzystaniem pola magnetycznego. Dwie ostatnie metody to jeden ze skuteczniejszych sposobów na pobudzenie procesu zrostu kostnego, dlatego często wykorzystuje się go u starszych pacjentów których naturalne procesy leczenia organizmu wymagają więcej czasu.

Dlaczego rehabilitacja po złamaniu jest ważna?

Żadnego uszkodzenia kości nie należy bagatelizować, bo nawet te najprostsze, gojące się w kilka tygodni, mogą powodować problemy ze sprawnością mięśni i przykurcze wywołane unieruchomieniem kończyny. Z zasady więc dla każdego złamania polecane jest skorzystanie z rehabilitacji i fizjoterapii – wykonywane ćwiczenia będą oczywiście dopasowane do charakteru złamania i ograniczeń mobilności jakie po nim nastąpiły, ale zawsze warto skonsultować się z lekarzem i zdecydować nawet na kilka sesji zajęć. Jednym z najważniejszych powodów, dla których rehabilitacja po złamaniach jest tak istotna są konsekwencje, z jakimi trzeba będzie się zmierzyć bez ponownego rozpracowania mięśni po urazie. Jeśli całkowicie odrzucimy potrzebę rehabilitacji lub ta nie będzie przeprowadzona prawidłowo, zależnie od miejsca złamania trzeba będzie liczyć się z możliwymi ograniczeniami funkcjonalności ręki czy nogi. Bez odpowiedniego przygotowania mięśni do ponownej pracy możliwe jest też występowanie bolesnych przykurczy i nieprawidłowej odbudowy masy mięśniowej, wiążącej się z nawracającymi bólami i dyskomfortem. Rehabilitację po urazie można rozpocząć jeszcze w trakcie zrastania się kości, po zakończeniu leczenia z wykorzystaniem gipsu czy ortezy, ale też wiele lat później, jeśli pacjentowi w dalszym ciągu dokuczają dolegliwości bólowe i ograniczenia ruchowe wynikające z urazu. Na leczenie nie jest w tym przypadku nigdy za późno, choć najlepsze efekty przynosi oczywiście wcześnie rozpoczęta praca z doświadczonym fizjoterapeutą.