Menu Zamknij
header

Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami, każdy ubezpieczony pacjent ma prawo do rehabilitacji finansowanej przez NFZ. Skierowanie na rehabilitację może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego i to on decyduje o wyborze właściwej formy rehabilitacji.

Rehabilitacja jest ważnym elementem leczenia zarówno osób chorych przewlekle, jak i pacjentów, którym np. przytrafiła się kontuzja, nagły uraz albo wypadek. Skierowanie na rehabilitację finansowaną przez NFZ może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego i to właśnie on decyduje, jaka forma rehabilitacji będzie właściwa.

W zależności od stanu zdrowia pacjenta, rehabilitacja może być przeprowadzana:

  • ambulatoryjnie – czyli wykonywana w przychodni, przeznaczona dla pacjentów poruszających się samodzielnie (NFZ finansuje wówczas do pięciu zabiegów dziennie w 10-dniowym cyklu terapeutycznym),
  • w warunkach domowych – dla pacjentów, którzy ze względu na stan zdrowia albo niepełnosprawność nie są w stanie poruszać się samodzielnie i docierać do przychodni na zabiegi (do 80 dni zabiegowych w roku kalendarzowym, w trakcie których może być wykonywanych do pięciu zabiegów dziennie),
  • w ośrodku lub na oddziale dziennym – dla pacjentów, których stan zdrowia nie pozwala na rehabilitację ambulatoryjną, ale również nie wymaga całodobowego nadzoru (od 15 do 30 dni zabiegowych, w czasie których wykonywanych jest średnio pięć zabiegów dziennie,
  • stacjonarnie – przeznaczona dla pacjentów, którzy ze względu na kontynuację leczenia wymagają kompleksowych czynności rehabilitacyjnych oraz całodobowej opieki pielęgniarskiej, może mieć np. charakter neurologiczny, kardiologiczny albo pulmonologiczny, trwa z wyjątkami do 6 tygodni (może zostać przedłużona).

Koniecznie zarejestruj skierowanie!

Po otrzymaniu skierowania na rehabilitację należy znaleźć placówkę, która posiada podpisaną umowę z NFZ-em na świadczenie takich usług i – co bardzo ważne – zarejestrować w niej skierowanie w ciągu 30 dni od daty wystawienia. Następnie pozostaje już tylko czekać na ustalony termin wizyty.

Warto pamiętać, że na skierowaniach z zakresu rehabilitacji leczniczej nie ma wyszczególnionych konkretnych zabiegów. O tym, jakie procedury i zabiegi będą wykonywane, decyduje fizjoterapeuta podczas pierwszego spotkania z pacjentem – w oparciu o istniejącą dokumentacją medyczną, wyniki badań, wywiad i diagnostykę funkcjonalną.

W placówkach KRIOSONIK realizujemy świadczenia rehabilitacji na NFZ, zarówno ambulatoryjnej, jak i domowej. Jeśli Ty lub bliska Ci osoba potrzebujecie takiej pomocy, zachęcamy do kontaktu!

Rehabilitacja po złamaniach

Złamania i pęknięcia kości kończyn górnych i dolnych zdarzają się niezwykle często i są zdecydowanie najbardziej popularnym problemem z jakim pacjenci zgłaszają się do poradni chirurgicznych i ortopedycznych. Zależnie od miejsca i rozległości złamania oraz obciążenia, jakiemu będzie poddawana złamana kość w trakcie wykonywania codziennych czynności, proces leczenia złamania może mieć różny przebieg i trwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy. Czy specjalistyczna rehabilitacja po złamaniach jest jednak zawsze konieczna?

Czy rehabilitacja po złamaniu jest konieczna?

Wizyta u fizjoterapeuty, często zlecona przez ortopedę bądź chirurga już w trakcie leczenia złamania pozwoli nauczyć pacjenta opiekowania się złamaniem i działania w taki sposób, by kości zrastały się prawidłowo i nie powodowały dalszych uszkodzeń mięśni czy ścięgien. Z reguły zarówno ci, u których leczenie wymaga zastosowania gipsu jak i łagodniejsze przypadki unieruchamiające rękę opatrunkami mogą skorzystać wiele na nawet krótkim procesie rehabilitacyjnym. Stawką jest w tym przypadku możliwość pełnego odzyskania sprawności ruchowej uszkodzonej części ciała. Z rehabilitacją kości nie należy zwlekać – może wydawać się, że powinna odbyć się dopiero po zdjęciu gipsu, jednak w praktyce powinna mieć miejsce już w trakcie zespalania się kości. W pierwszych dniach po urazie rehabilitacja skupi się na uniknięciu zakrzepów oraz utrzymaniu sprawności mięśni poprzez ich napinanie bez wykonywania ruchów w obrębie kości. Drobne ćwiczenia rehabilitacyjne mogą być wykonywane niezależnie od miejsca, w którym nastąpiło złamanie – wbrew pozorom, kontrolowany ruch jest w procesie leczenia jak najbardziej wskazany.

Elementy rehabilitacji po złamaniach

Wspomniane przywrócenie mobilności ścięgien i mięśni wokół zrastającej się kości jest stosowne niemalże niezależnie od miejsca złamania. Dalsze etapy pracy z fizjoterapeutą będą już jednak różniły się od siebie i powinny być zawsze dopasowane do charakteru złamania – przywrócenie sprawności stopy wygląda nieco inaczej, niż miednicy, ręki czy nawet poszczególnych kości w obrębie tej samej nogi. Dla rehabilitacji znaczenie będzie mieć też wiek pacjenta i jego tryb życia – nawet przy dostępnych zwolnieniach lekarskich nie każdy może pozwolić sobie na poświęcenie kilku miesięcy na powolną rehabilitację i brak dodatkowych obciążeń. Podczas fizjoterapii i rehabilitacji po złamaniach, oprócz standardowych ćwiczeń specjaliści wykorzystują często także masaże pobudzające krążenie i przyspieszające regenerację uszkodzonych tkanek, laseroterapię i krioterapię, które łagodzą stany zapalne i działają przeciwbólowo, a także leczenie ultradźwiękami i z wykorzystaniem pola magnetycznego. Dwie ostatnie metody to jeden ze skuteczniejszych sposobów na pobudzenie procesu zrostu kostnego, dlatego często wykorzystuje się go u starszych pacjentów których naturalne procesy leczenia organizmu wymagają więcej czasu.

Dlaczego rehabilitacja po złamaniu jest ważna?

Żadnego uszkodzenia kości nie należy bagatelizować, bo nawet te najprostsze, gojące się w kilka tygodni, mogą powodować problemy ze sprawnością mięśni i przykurcze wywołane unieruchomieniem kończyny. Z zasady więc dla każdego złamania polecane jest skorzystanie z rehabilitacji i fizjoterapii – wykonywane ćwiczenia będą oczywiście dopasowane do charakteru złamania i ograniczeń mobilności jakie po nim nastąpiły, ale zawsze warto skonsultować się z lekarzem i zdecydować nawet na kilka sesji zajęć. Jednym z najważniejszych powodów, dla których rehabilitacja po złamaniach jest tak istotna są konsekwencje, z jakimi trzeba będzie się zmierzyć bez ponownego rozpracowania mięśni po urazie. Jeśli całkowicie odrzucimy potrzebę rehabilitacji lub ta nie będzie przeprowadzona prawidłowo, zależnie od miejsca złamania trzeba będzie liczyć się z możliwymi ograniczeniami funkcjonalności ręki czy nogi. Bez odpowiedniego przygotowania mięśni do ponownej pracy możliwe jest też występowanie bolesnych przykurczy i nieprawidłowej odbudowy masy mięśniowej, wiążącej się z nawracającymi bólami i dyskomfortem. Rehabilitację po urazie można rozpocząć jeszcze w trakcie zrastania się kości, po zakończeniu leczenia z wykorzystaniem gipsu czy ortezy, ale też wiele lat później, jeśli pacjentowi w dalszym ciągu dokuczają dolegliwości bólowe i ograniczenia ruchowe wynikające z urazu. Na leczenie nie jest w tym przypadku nigdy za późno, choć najlepsze efekty przynosi oczywiście wcześnie rozpoczęta praca z doświadczonym fizjoterapeutą.