Menu Zamknij
header

Dyskopatia lędźwiowa to choroba degeneracyjna krążków międzykręgowych, zwanych potocznie dyskami, na odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Jej głównym objawem jest ból w dolnej części kręgosłupa. Co ważne, dyskopatia lędźwiowa wcale nie dotyczy wyłącznie osób starszych – coraz częściej borykają się z nią 30- i 40-latkowie.

Krążki międzykręgowe to elementy anatomiczne kręgosłupa, znajdujące się między kręgami. Umożliwiają one prawidłowy ruch kręgów i amortyzują przeciążenia działające na kręgosłup. Krążki międzykręgowe są zbudowane z położonego centralnie jądra miażdżystego oraz otaczającego go pierścienia włóknistego.

Na skutek wielu czynników – procesów starzenia, codziennych obciążeń, siedzącego trybu życia, niedoboru aktywności fizycznej oraz różnych niekorzystnych nawyków – u niektórych osób dochodzi do procesów degeneracyjnych krążków międzykręgowych. Jądro miażdżyste traci wodę, a pierścień włóknisty – niezbędną elastyczność. Jeśli zwyrodnienie dotyczy krążków międzykręgowych znajdujących się między kręgami lędźwiowego odcinka kręgosłupa, mamy do czynienia z dyskopatią lędźwiową.

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Dyskopatia lędźwiowa w pierwszej chwili bywa kojarzona jako choroba osób starszych, będąca efektem nieuchronnych procesów starzenia, ale coraz częściej diagnozuje się ją u pacjentów młodszych, nawet 30- i 40-letnich, którzy dużo siedzą, mają nadwagę i nie są aktywni fizycznie.

Wśród głównych objawów dyskopatii lędźwiowej znajdują się:

  • ból w dolnym odcinku kręgosłupa – może mieć charakter ostry, nagły i kłujący (wypadnięcie dysku) lub przewlekły, promieniujący przez pośladek aż do nogi (rwa kulszowa),
  • zaburzenia czucia – mrowienie i drętwienie kręgosłupa oraz kończyny dolnej,
  • napięcie i skurcze mięśni okołokręgosłupowych,
  • w zaawansowanych przypadkach – problemy z trzymaniem moczu i/lub stolca.

Dyskopatia lędźwiowa – diagnostyka i leczenie

Diagnostyką dyskopatii lędźwiowej zajmuje się ortopeda. Lekarz przeprowadza z pacjentem wywiad oraz wykonuje proste badania palpacyjne i czynnościowe. Do postawienia diagnozy konieczne są jednak badania obrazowe, najczęściej tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny kręgosłupa.

Leczenie dyskopatii lędźwiowej przyjmuje różną postać, zależnie m.in. od stopnia zaawansowania problemu. Szeroko rozpowszechniona jest farmakoterapia, głównie w postaci stosowanych miejscowo maści i żeli o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbólowym, a także iniekcji okołostawowych. Bardzo ważnym elementem terapii jest także rehabilitacja – różnego rodzaju ćwiczenia mające na celu wzmocnienie mięśni kręgosłupa oraz poprawę ukrwienia okolicznych tkanek, masaże tkanek głębokich, kinesiotaping, a także szeroki zakres zabiegów fizykoterapii (krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki). Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów, a dolegliwości się pogłębiają, przeprowadzona może zostać operacja.

Z dopasowanych do potrzeb planów rehabilitacji dla pacjentów z dyskopatią lędźwiową – zarówno w ramach leczenia zachowawczego, jak i po operacjach w obrębie kręgosłupa – skorzystać można w placówkach KRIOSONIK. Zapewniamy opiekę doświadczonych specjalistów i indywidualne podejście do każdego pacjenta. Zapraszamy!

Skierowanie na rehabilitację… i co dalej?

Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami, każdy ubezpieczony pacjent ma prawo do rehabilitacji finansowanej przez NFZ. Skierowanie na rehabilitację może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego i to on decyduje o wyborze właściwej formy rehabilitacji.

Rehabilitacja jest ważnym elementem leczenia zarówno osób chorych przewlekle, jak i pacjentów, którym np. przytrafiła się kontuzja, nagły uraz albo wypadek. Skierowanie na rehabilitację finansowaną przez NFZ może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego i to właśnie on decyduje, jaka forma rehabilitacji będzie właściwa.

W zależności od stanu zdrowia pacjenta, rehabilitacja może być przeprowadzana:

  • ambulatoryjnie – czyli wykonywana w przychodni, przeznaczona dla pacjentów poruszających się samodzielnie (NFZ finansuje wówczas do pięciu zabiegów dziennie w 10-dniowym cyklu terapeutycznym),
  • w warunkach domowych – dla pacjentów, którzy ze względu na stan zdrowia albo niepełnosprawność nie są w stanie poruszać się samodzielnie i docierać do przychodni na zabiegi (do 80 dni zabiegowych w roku kalendarzowym, w trakcie których może być wykonywanych do pięciu zabiegów dziennie),
  • w ośrodku lub na oddziale dziennym – dla pacjentów, których stan zdrowia nie pozwala na rehabilitację ambulatoryjną, ale również nie wymaga całodobowego nadzoru (od 15 do 30 dni zabiegowych, w czasie których wykonywanych jest średnio pięć zabiegów dziennie,
  • stacjonarnie – przeznaczona dla pacjentów, którzy ze względu na kontynuację leczenia wymagają kompleksowych czynności rehabilitacyjnych oraz całodobowej opieki pielęgniarskiej, może mieć np. charakter neurologiczny, kardiologiczny albo pulmonologiczny, trwa z wyjątkami do 6 tygodni (może zostać przedłużona).

Koniecznie zarejestruj skierowanie!

Po otrzymaniu skierowania na rehabilitację należy znaleźć placówkę, która posiada podpisaną umowę z NFZ-em na świadczenie takich usług i – co bardzo ważne – zarejestrować w niej skierowanie w ciągu 30 dni od daty wystawienia. Następnie pozostaje już tylko czekać na ustalony termin wizyty.

Warto pamiętać, że na skierowaniach z zakresu rehabilitacji leczniczej nie ma wyszczególnionych konkretnych zabiegów. O tym, jakie procedury i zabiegi będą wykonywane, decyduje fizjoterapeuta podczas pierwszego spotkania z pacjentem – w oparciu o istniejącą dokumentacją medyczną, wyniki badań, wywiad i diagnostykę funkcjonalną.

W placówkach KRIOSONIK realizujemy świadczenia rehabilitacji na NFZ, zarówno ambulatoryjnej, jak i domowej. Jeśli Ty lub bliska Ci osoba potrzebujecie takiej pomocy, zachęcamy do kontaktu!