Menu Zamknij
header

Haluks, czyli tzw. paluch koślawy, to zwyrodnienie stopy, które objawia się obecnością charakterystycznego guza przy wewnętrznej krawędzi stopy, a także deformacją dużego palca (czasem również kilku palców). Haluksy leczy się poprzez stosowanie specjalistycznych wkładek ortopedycznych, ortez i podczas operacji. Pomocniczo wykorzystywana jest także rehabilitacja.

Haluksy to problem występujący częściej u kobiet. Do przyczyn rozwoju tego zwyrodnienia stóp zalicza się czynniki genetyczne, częste noszenie butów na wysokim obcasie, nadwaga, płaskostopie oraz stojący tryb życia.

Jak powstają haluksy? Otóż przeciążenie przedniej części stopy na skutek któregoś z tych czynników zwiększa ucisk na palucha i łuk poprzeczny stopy. To z kolei prowadzi do przeciążeń wewnętrznej krawędzi stopy, rozwoju charakterystycznego guza oraz deformacji palców. Towarzyszy temu ból, niekiedy naprawdę silny, a do powikłań zalicza się m.in. zapalenie wysiękowe kaletki oraz podwichnięcie stawu śródstopno-palcowego.

Metody leczenia haluksów zależą od stopnia zaawansowania choroby. Początkowo nieprawidłowe ułożenie stopy można korygować za pomocą specjalistycznych wkładek ortopedycznych oraz ortez. Odciążają one stawy, stabilizują palec oraz zatrzymują deformację. Zaawansowane haluksy leczy się operacyjnie – obecnie są to zabiegi mało inwazyjne, mikrochirurgiczne, nieobciążające dla pacjenta i niewymagające długotrwałego unieruchomienia. 

Rehabilitacja w leczeniu haluksów

Zarówno w leczeniu zachowawczym haluksów, jak i u pacjentów oczekujących na operację oraz już po jej wykonaniu pomocniczo stosuje się także rehabilitację.

  • Kinezyterapia – są to różnego rodzaju ćwiczenia, które mają za zadanie wzmacnianie struktur tworzących stopę, usprawnienie przewodnictwa nerwowego oraz hamowanie zmian degeneracyjnych. Może to być np. toczenie stopą piłeczki albo wykonywanie palcami u stóp ruchów podobnych do grania na pianinie.
  • Fizykoterapia – zastosowanie znajdują różne zabiegi fizykoterapeutyczne, w tym fala uderzeniowa, ultradźwięki, pole magnetyczne oaz krioterapia. Mają one działanie przeciwbólowe, hamują procesy zapalne oraz spowalniają rozwój zmian zwyrodnieniowych.
  • Kinesiotaping – jest to naklejanie na stopę specjalnych elastycznych taśm. Lekko unoszą one skóry do góry i poprawiają jej napięcie, co przyczynia się do poprawy krążenia krwi, zmniejsza odczuwanie przez pacjenta bólu oraz pomaga skorygować nieprawidłowe ustawienie palca.

W naszych placówkach KRIOSONIK pomagamy pacjentom borykającym się z haluksami w różnych stadiach, zawsze dobierają metody rehabilitacji do ich indywidualnych potrzeb. Zapraszamy do kontaktu!

Wady postawy u dzieci, a szkolne plecaki

Ciężkie tornistry obciążają kręgosłup dziecka i mogą prowadzić do bólu pleców, wad postawy, a w rezultacie – deformacji kręgosłupa. Oprócz nieprawidłowej krzywizny kręgosłupa, noszenie zbyt ciężkiego plecaka lub torby przez dziecko może spowodować bóle mięśni i nadmierne zmęczenie.

Zbyt ciężki plecak obciąża ciało dziecka

Ciężki tornister obciąża nie tylko plecy, ale także ramiona i szyję. Ciało dziecka będzie próbowało skompensować dodatkowy ciężar, pochylając się do przodu; prowadzi to do powstania i utrwalenia wady postawy. 

Im dłużej dziecko jest zmuszone nosić zbyt ciężki plecak, tym bardziej pogarsza się stan jego kręgosłupa i postawa ciała. Z biegiem czasu dziecko może odczuwać ból, problemy z elastycznością kręgosłupa, sztywność i ograniczony zakres ruchu.

Co więcej, wiele dzieci nosi torbę lub tornister na jednym ramieniu, co jest wyjątkowo groźne dla kręgosłupa. Takie zachowanie:

  • Powoduje jednostronne obciążenie, dzięki czemu im dłużej dziecko nosi ciężkie przedmioty na jednym ramieniu, tym bardziej strona ta staje się dominująca;
  • Nierównomierne rozłożenie ciężaru wpływa na zdolność do utrzymania wyprostowanej postawy;
  • Ciężkie przedmioty zaburzają naturalny chód;
  • Powoduje sztywność mięśni w okolicy szyi i ramion, utrudniając w ten sposób codzienne funkcjonowanie i zmniejszając zakres ruchu szyi.

Jak ciężki powinien być tornister szkolny?

Plecak dziecka nie powinien ważyć więcej niż 10 do 15 procent masy ciała dziecka. Oczywiście, im lżejszy plecak, tym lepiej dla zdrowia dziecka. Rodzice powinni szczególnie zwracać uwagę na postawę dziecka podczas noszenia plecaka lub torby. Jeśli pochyla się ono do przodu podczas chodzenia, plecak jest zbyt ciężki. Należy unikać toreb i worków do noszenia na jednym ramieniu

Bardzo ważna jest profilaktyka. Pomocne mogą być ćwiczenia rozciągające górnej części pleców i klatki piersiowej. Mogą pomóc zwiększyć elastyczność mięśni pleców i ramion, a także zapobiec deformacji postawy. Ważne jest również utrzymanie ogólnej sprawności fizycznej, aby zmniejszyć obciążenie ciała.

Zbyt ciężki plecak i skolioza

Nie wykryto związku między noszeniem ciężkich przedmiotów a skoliozą.

Skolioza może rozwinąć się u każdego, niezależnie od ich wieku, ale najczęściej występuje u dzieci w wieku 11-13 lat. Dziewczęta są bardziej narażone na skrzywienie kręgosłupa, skolioza może być również genetyczna. 

Jednakże, osoby z łagodnymi przypadkami skoliozy często skłaniają się bardziej w lewo lub w prawo, co może powodować plecaka na jednym ramieniu, a to prowadzi do kolejnych problemów z kręgosłupem.

Jaki plecak będzie najlepszy dla utrzymania zdrowej postawy ciała?

Upewnij się, że szelki plecaka są szerokie; im są szersze, tym lepiej. Sztywny plecak zapewni lepsze wsparcie i komfort noszenia niż miękki. Upewnij się, że dziecko nosi tornister poprawnie – nie powinien on sięgać poza dolną część pleców i chybotać się podczas chodzenia.