Menu Zamknij
header

Hydroterapia, czyli wodolecznictwo, to jedna z najstarszych metod fizykoterapii, polegająca na poddawaniu ciała działaniu wody o niskiej lub wysokiej temperaturze, wykonywaniu różnego rodzaju kąpieli, natrysków, płukań itp. Hydroterapia znajduje szerokie zastosowanie w medycynie, również w leczeniu chorób i urazów w obrębie układu ruchu.

Hydroterapia jest dziedziną o bardzo długiej historii. Lecznicze zabiegi z zastosowaniem wody wykonywano już w okresie starożytnym, a ich entuzjastą był np. Hipokrates, który powszechnie zalecał gorące i zimne kąpiele do leczenia różnego rodzaju schorzeń. Hydroterapia bardzo dużą popularność zyskała na przełomie XIX i XX wieku, kiedy lecznicze kąpiele, natryski i inne zabiegi były dostępne w popularnych miejscowościach uzdrowiskowych i sanatoriach.

Hydroterapia – jak woda wpływa na organizm?

Skuteczność zabiegów hydroterapii wynika z fizycznych właściwości wody oraz efektów fizjologicznych pojawiających w organizmie, gdy zostaje poddany jej działaniu. I tak woda ma zdolność przewodzenia i magazynowania ciepła, posiada również pewne właściwości mechaniczne, takie jak siła oporu, wyporu oraz nacisku. Z kolei do efektów fizjologicznych zachodzących w organizmie pod wpływem działania wody zalicza się schłodzenie lub ogrzanie tkanek (co z kolei ma wpływ na funkcjonowanie m.in. układu krwionośnego i limfatycznego), a także reakcja na zanurzenie ciała w wodzie (m.in. pozorna redukcja masy ciała oraz wpływ na równowagę wodno-elektrolitową).

Hydroterapia – rodzaje zabiegów

Do głównych zabiegów hydroterapii zalicza się:

  • kąpiele (częściowe, całkowite, perełkowe, tlenowe, aromatyczne),
  • masaże podwodne,
  • polewanie,
  • natryski stałe i ruchome,
  • zabiegi z użyciem wody i tkanin (zmywanie, nacieranie, oklepywanie, okłady, kompresy),
  • zabiegi bez ciśnienia wody (kąpiele parowe, sauna).

Hydroterapia w fizjoterapii – jakie ma zastosowanie?

Zabiegi hydroterapii mają działanie przeciwbólowe, zmniejszają stany zapalne, korygują zaburzenia napięcia mięśni, poprawiają sprawność układu ruchu i koordynację ruchową, mają działanie odprężające i relaksacyjne.

Hydroterapia znajduje szerokie zastosowanie jako element leczenia różnego rodzaju urazów, kontuzji i schorzeń układu ruchu, takich jak:

  • choroba zwyrodnieniowa stawów,
  • przewlekłe zapalenie stawów,
  • bóle reumatyczne,
  • stany po ostrych urazach w obrębie stawów, więzadeł i ścięgien,
  • bóle i kontuzje mięśni.

Hydroterapia może być również elementem regeneracji powysiłkowej osób aktywnych fizycznie.

Co do zasady, zabiegi z wykorzystaniem wody są bardzo bezpieczne. Istnieją jedynie pewne przeciwwskazania do kąpieli gorących – zalicza się do nich m.in. niewydolność serca, choroba niedokrwienna oraz miażdżyca.

Zabiegi hydroterapii ukierunkowane na terapię różnych urazów i schorzeń wykonujemy w naszych centrach Kriosonik. Wszystkie osoby wymagające tego typu pomocy zapraszamy do kontaktu!

Zwichnięcie stawu skokowego, leczenie i rehabilitacja!

Zwichnięcie stawu skokowego, czyli popularne zwichnięcie kostki jest jednym z najczęstszych urazów stopy. Zwichnięcie stawu jest bardzo często mylone ze skręceniem stawu – są to dwa różne urazy. Do zwichnięcia stawu skokowego może dojść nawet w czasie zwykłego spaceru.

Zwichnięcie stawu skokowego – co to?

Zwichnięcie stawu skokowego, zwane jest potocznie zwichnięciem kostki. Do urazu dochodzi w czasie nieprawidłowego przemieszczenia się kości skokowej i piszczelowej oraz innych struktur stawu m.in. torebki stawowej. W czasie zwichnięcia stawu skokowego najczęściej zostaje uszkodzona torebka stawowa i więzadła – odpowiadają za stabilizację stopy. Najczęstszą przyczyną urazu stawu skokowego jest jego nadmierne przeciążenie w niewłaściwym położeniu. Siła przeciążenia nadmiernie przekraczają wytrzymałość torebki stawowej i więzadeł.

Zwichnięcie stawu skokowego wymaga zawsze interwencji lekarskiej. Kostka musi zostać ustawiona. Zwichnięcie kostki wiąże się często z dodatkowymi urazami takimi jak m.in.

  • uszkodzeniem torebki stawowej,
  • uszkodzeniem więzadeł stabilizujących stopę,
  • złamaniem kości piszczelowej lub strzałkowej.

Zbagatelizowanie zwichnięcia stawu skokowego może mieć bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia m.in. martwicę stawu lub przewleką niestabilność stawu powodującą nawracające urazy kostki.

Objawy zwichnięcia stawu skokowego

Najczęstszymi objawami zwichnięcia kostki są:

  • ból utrudniający chodzenie,
  • nienaturalne ustawienie stopy,
  • mocna opuchlizna,
  • brak mobilności stopy – nie możliwe jest poruszanie stopą,
  • zasinienie.

Jeśli zwichniecie kostki jest otwarte, to dochodzi do tego otwarta rana i duże krwawienie. Takie uraz wygląda bardzo makabrycznie.

Leczenie stawu skokowego

Leczenie stawu skokowego jest dość długim i nierzadko skomplikowanym procesem. Pierwszym etapem jest zawsze nastawienie stawu.  Bardzo często zwichnięcie stawu, wymaga leczenia operacyjnego np. stabilizacja kości przy pomocy śrub i blaszek. Drugim etapem jest unieruchomienie stawu na okres 6- 8 tygodni przy pomocy gipsu lub ortezy. W tym czasie zaleca się przyjmowanie przez pacjenta zastrzyków z heparyny (w celu uniknięcia zakrzepów). Ostatnim etapem leczenia jest rehabilitacja kostki.

Rehabilitacja stawu skokowego

Rehabilitację po zwichnięciu kostki warto rozpocząć od razu po ściągnięciu usztywniania stawu. Zaleca się stopniowe przyzwyczajenie stawu skokowego do obciążenia. Po długim leczeniu mięśnie i więzadła są osłabione i bardziej podatne na urazy.

Rehabilitacja stawu skokowego najczęściej polega na:

  • terapii manualnej;
  • zabiegach fizjoterapeutycznych:
  • laser,
  • pole magnetyczne,
  • ultradźwięki,
  • hydromasaż,
  • kinesiotaping,
  • krioterapia.

Rehabilitacja po zwichnięciu stawu skokowego zwiększa jego ruchomość oraz pomaga nabyć prawidłowe wzorce po okresie unieruchomienia.