Menu Zamknij
header

Dyskopatia lędźwiowa to choroba degeneracyjna krążków międzykręgowych, zwanych potocznie dyskami, na odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Jej głównym objawem jest ból w dolnej części kręgosłupa. Co ważne, dyskopatia lędźwiowa wcale nie dotyczy wyłącznie osób starszych – coraz częściej borykają się z nią 30- i 40-latkowie.

Krążki międzykręgowe to elementy anatomiczne kręgosłupa, znajdujące się między kręgami. Umożliwiają one prawidłowy ruch kręgów i amortyzują przeciążenia działające na kręgosłup. Krążki międzykręgowe są zbudowane z położonego centralnie jądra miażdżystego oraz otaczającego go pierścienia włóknistego.

Na skutek wielu czynników – procesów starzenia, codziennych obciążeń, siedzącego trybu życia, niedoboru aktywności fizycznej oraz różnych niekorzystnych nawyków – u niektórych osób dochodzi do procesów degeneracyjnych krążków międzykręgowych. Jądro miażdżyste traci wodę, a pierścień włóknisty – niezbędną elastyczność. Jeśli zwyrodnienie dotyczy krążków międzykręgowych znajdujących się między kręgami lędźwiowego odcinka kręgosłupa, mamy do czynienia z dyskopatią lędźwiową.

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Dyskopatia lędźwiowa w pierwszej chwili bywa kojarzona jako choroba osób starszych, będąca efektem nieuchronnych procesów starzenia, ale coraz częściej diagnozuje się ją u pacjentów młodszych, nawet 30- i 40-letnich, którzy dużo siedzą, mają nadwagę i nie są aktywni fizycznie.

Wśród głównych objawów dyskopatii lędźwiowej znajdują się:

  • ból w dolnym odcinku kręgosłupa – może mieć charakter ostry, nagły i kłujący (wypadnięcie dysku) lub przewlekły, promieniujący przez pośladek aż do nogi (rwa kulszowa),
  • zaburzenia czucia – mrowienie i drętwienie kręgosłupa oraz kończyny dolnej,
  • napięcie i skurcze mięśni okołokręgosłupowych,
  • w zaawansowanych przypadkach – problemy z trzymaniem moczu i/lub stolca.

Dyskopatia lędźwiowa – diagnostyka i leczenie

Diagnostyką dyskopatii lędźwiowej zajmuje się ortopeda. Lekarz przeprowadza z pacjentem wywiad oraz wykonuje proste badania palpacyjne i czynnościowe. Do postawienia diagnozy konieczne są jednak badania obrazowe, najczęściej tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny kręgosłupa.

Leczenie dyskopatii lędźwiowej przyjmuje różną postać, zależnie m.in. od stopnia zaawansowania problemu. Szeroko rozpowszechniona jest farmakoterapia, głównie w postaci stosowanych miejscowo maści i żeli o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbólowym, a także iniekcji okołostawowych. Bardzo ważnym elementem terapii jest także rehabilitacja – różnego rodzaju ćwiczenia mające na celu wzmocnienie mięśni kręgosłupa oraz poprawę ukrwienia okolicznych tkanek, masaże tkanek głębokich, kinesiotaping, a także szeroki zakres zabiegów fizykoterapii (krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki). Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów, a dolegliwości się pogłębiają, przeprowadzona może zostać operacja.

Z dopasowanych do potrzeb planów rehabilitacji dla pacjentów z dyskopatią lędźwiową – zarówno w ramach leczenia zachowawczego, jak i po operacjach w obrębie kręgosłupa – skorzystać można w placówkach KRIOSONIK. Zapewniamy opiekę doświadczonych specjalistów i indywidualne podejście do każdego pacjenta. Zapraszamy!

Fizjoterapia w leczeniu bólu głowy

Większość osób w sytuacji występowania bólu głowy sięga po dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, zawierające np. metamizol, ibuprofen lub kwas acetylosalicylowy. Sporadyczne przyjęcie tego typu środków nie powinno być szkodliwe dla zdrowia, ale warto pamiętać, że skuteczność w leczeniu bólu głowy wykazuje również fizjoterapia.

Ból głowy to przypadłość, z którą styka się właściwie każdy, bez względu na płeć i wiek. Według statystyk, ponad 90% populacji przynajmniej raz w życiu doświadczyło bólu głowy, który utrudniał normalne funkcjonowanie. 

Wyróżnia się dwa zasadnicze rodzaje bólu głowy: ból pierwotny i wtórny. Bóle pierwotne (samoistne) występują znacznie częściej i dzieli się je na:

  • migreny – najczęściej jednostronny, pulsujący ból głowy, któremu towarzyszy nadwrażliwość na światło, dźwięki i zapachy,
  • klasterowe bóle głowy – silne bóle w okolicy czoła, oczodołów i skroni pojawiające się w nocy, może im towarzyszyć zaczerwienienie i obrzęk powiek,
  • napięciowe bóle głowy – najczęściej występują u młodych kobiet, mają podłoże psychologiczne, emocjonalne, społeczne i fizjologiczne.

Wtórne bóle głowy występują w przebiegu konkretnych jednostek chorobowych. Mogą to być infekcje wirusowe i bakteryjne, przeziębienia, grypa, schorzenia laryngologiczne, choroby układu oddechowego i pokarmowego, choroby serca, czasem nawet nowotwory. Do tej grupy zalicza się także bóle głowy spowodowane dysfunkcjami naczyniowymi oraz przyjmowaniem niektórych leków. 

Najwięcej osób leczy bóle głowy dostępnymi bez recepty środkami przeciwbólowymi. Doraźnie takie postępowanie może oczywiście przynieść oczekiwane efekty, ale należy pamiętać, że nie jest to jedyna możliwa forma terapii. Szczególnie w przewlekłych i nawracających pierwotnych bólach głowy wysoką skuteczność wykazuje fizjoterapia.

Fizjoterapia w terapii bólu głowy – o czym trzeba wiedzieć?

Pierwotne bóle głowy mogą mieć źródło w różnego rodzaju czynnikach psychologicznych, emocjonalnych i społecznych (np. przewlekły stres, przemęczenie, przepracowanie), ale również fizjologicznych. Bardzo często są one związane z przeciążeniami i zwyrodnieniami odcinka szyjnego kręgosłupa, napięć mięśniowych tych okolic oraz nieprawidłową postawą ciała. Właściwie dobrana rehabilitacja jest w stanie znacznie zmniejszyć, a nawet całkowicie wyeliminować ból.

W ramach fizjoterapii bólu głowy wykorzystuje się:

  • terapię manualną mającą na celu poprawę mobilności szyi,
  • ćwiczenia rozciągające i relaksacyjne odcinka szyjnego kręgosłupa,
  • masaże szyi, karku, skroni oraz okolic podpotylicznych,
  • terapię punktów spustowych w obrębie szyi i głowy,
  • masaż tkanek głębokich mający na celu rozluźnienie napiętych mięśni,
  • poizometryczną relaksację mięśni.

Oczywiście niektóre z tych metod – np. masaże oraz terapię punktów spustowych – można również pomocniczo wykorzystywać w leczeniu wtórnego bólu głowy. Taką terapię musi jednak zlecić lekarz prowadzący ogólne leczenie pacjenta – np. neurolog, laryngolog albo okulista.

Z dopasowanej do potrzeb fizjoterapii bólu głowy skorzystać oczywiście można w naszych placówkach Kriosonik. Skontaktuj się z nami i umów na wizytę!

Centrum Medyczne i Rehabilitacji KRIOSONIK
ul. Wysockiego 51, 03-202
Usługi płatne i NFZ  22 690 06 30
Rehabilitacja domowa  505 740 970
Pon.-pt.: 8:00-18:00 (usługi odpłatne) sob.-niedz.: nieczynne.