Menu Zamknij
header

Dyskopatia lędźwiowa to choroba degeneracyjna krążków międzykręgowych, zwanych potocznie dyskami, na odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Jej głównym objawem jest ból w dolnej części kręgosłupa. Co ważne, dyskopatia lędźwiowa wcale nie dotyczy wyłącznie osób starszych – coraz częściej borykają się z nią 30- i 40-latkowie.

Krążki międzykręgowe to elementy anatomiczne kręgosłupa, znajdujące się między kręgami. Umożliwiają one prawidłowy ruch kręgów i amortyzują przeciążenia działające na kręgosłup. Krążki międzykręgowe są zbudowane z położonego centralnie jądra miażdżystego oraz otaczającego go pierścienia włóknistego.

Na skutek wielu czynników – procesów starzenia, codziennych obciążeń, siedzącego trybu życia, niedoboru aktywności fizycznej oraz różnych niekorzystnych nawyków – u niektórych osób dochodzi do procesów degeneracyjnych krążków międzykręgowych. Jądro miażdżyste traci wodę, a pierścień włóknisty – niezbędną elastyczność. Jeśli zwyrodnienie dotyczy krążków międzykręgowych znajdujących się między kręgami lędźwiowego odcinka kręgosłupa, mamy do czynienia z dyskopatią lędźwiową.

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Dyskopatia lędźwiowa w pierwszej chwili bywa kojarzona jako choroba osób starszych, będąca efektem nieuchronnych procesów starzenia, ale coraz częściej diagnozuje się ją u pacjentów młodszych, nawet 30- i 40-letnich, którzy dużo siedzą, mają nadwagę i nie są aktywni fizycznie.

Wśród głównych objawów dyskopatii lędźwiowej znajdują się:

  • ból w dolnym odcinku kręgosłupa – może mieć charakter ostry, nagły i kłujący (wypadnięcie dysku) lub przewlekły, promieniujący przez pośladek aż do nogi (rwa kulszowa),
  • zaburzenia czucia – mrowienie i drętwienie kręgosłupa oraz kończyny dolnej,
  • napięcie i skurcze mięśni okołokręgosłupowych,
  • w zaawansowanych przypadkach – problemy z trzymaniem moczu i/lub stolca.

Dyskopatia lędźwiowa – diagnostyka i leczenie

Diagnostyką dyskopatii lędźwiowej zajmuje się ortopeda. Lekarz przeprowadza z pacjentem wywiad oraz wykonuje proste badania palpacyjne i czynnościowe. Do postawienia diagnozy konieczne są jednak badania obrazowe, najczęściej tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny kręgosłupa.

Leczenie dyskopatii lędźwiowej przyjmuje różną postać, zależnie m.in. od stopnia zaawansowania problemu. Szeroko rozpowszechniona jest farmakoterapia, głównie w postaci stosowanych miejscowo maści i żeli o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbólowym, a także iniekcji okołostawowych. Bardzo ważnym elementem terapii jest także rehabilitacja – różnego rodzaju ćwiczenia mające na celu wzmocnienie mięśni kręgosłupa oraz poprawę ukrwienia okolicznych tkanek, masaże tkanek głębokich, kinesiotaping, a także szeroki zakres zabiegów fizykoterapii (krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki). Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów, a dolegliwości się pogłębiają, przeprowadzona może zostać operacja.

Z dopasowanych do potrzeb planów rehabilitacji dla pacjentów z dyskopatią lędźwiową – zarówno w ramach leczenia zachowawczego, jak i po operacjach w obrębie kręgosłupa – skorzystać można w placówkach KRIOSONIK. Zapewniamy opiekę doświadczonych specjalistów i indywidualne podejście do każdego pacjenta. Zapraszamy!

Jak leczymy skręcenie kostki?

Kostka to potoczne określenie stawu skokowego, który łączy kości podudzia i stopy, odgrywając ważną rolę w utrzymywaniu równowagi ciała oraz wykonywaniu różnych czynności, takich jak chodzenie, bieganie, skakanie czy stanie na palcach. Ze względu na skomplikowaną budowę anatomiczną oraz codzienne obciążenia, staw skokowy narażony jest na różnego rodzaju urazy – jednym z najpowszechniejszych jest skręcenie kostki. W jaki sposób się je leczy?

Staw skokowy, nazywany potocznie kostką, to jeden z najbardziej skomplikowanych pod względem budowy elementów układu ruchu człowieka. Tworzą go m.in. końce kości piszczelowej, strzałkowej i skokowej, torebka stawowa, kilka rodzajów więzadeł oraz okoliczne mięśnie.

Staw skokowy jest istotny m.in. dla utrzymywania równowagi ciała oraz wykonywania wielu czynności: chodzenia, skakania, biegania. Jest w stanie wykonywać ruchy prostowania, przechylania i zginania. Ze względu na swoją skomplikowaną budowę, liczne funkcje oraz codzienne obciążenia, staw skokowy jest mocno narażony na różnego rodzaju urazy. Jednym z najczęstszych jest skręcenie kostki.

Skręcenie kostki – czym jest i jak się je diagnozuje?

Skręcenie kostki to uraz, w przebiegu którego dochodzi do uszkodzenia torebki stawowej oraz wzmacniających ją więzadeł stawowych. Może ono mieć trzy stopnie – z naciągnięciem więzadeł, ich naderwaniem oraz rozerwaniem. We wszystkich tych przypadkach u pacjentów występuje ból, obrzęki, zasinienia oraz problemy z poruszaniem się – oczywiście o różnym stopniu nasilenia.

Podejrzenie skręcenia kostki zawsze wymaga konsultacji z ortopedą – lekarz ocenia staw pod kątem zasinienia i obrzęku, sprawdza zakres ruchu, wrażliwość i stabilność stawu, a także zleca niezbędne badania obrazowe. Może to być USG stawu skokowego, RTG (w przypadku podejrzenia urazów w obrębie kości), a także tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Skręcenie kostki – metody leczenia

Przez pierwsze 48-72 godziny od wystąpienia urazu, skręcenie kostki wymaga odpoczynku – pacjent powinien unikać obciążania kończyny, jak najwięcej leżeć z lekko uniesioną nogą, wskazane może być zastosowanie elastycznych opatrunków oraz chłodzących okładów. Powszechnie stosowane na tym etapie są także leki przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwobrzękowe – w formie maści, żelu oraz tabletek.

Gdy ostre objawy skręcenia ustępują, można przejść do rehabilitacji – etapu tego nie wolno pomijać, bo niezaleczone urazy mogą z łatwością nawracać. U pacjentów stosuje się specjalne ćwiczenia wzmacniające mięśnie, poprawiające elastyczność stawu, koordynację oraz równowagę – mogą to być ćwiczenia z własnym ciałem lub wykorzystaniem specjalnych przyborów, np. taśm oporowych. Fizjoterapeuci mogą wykorzystywać masaż oraz manipulacje tkanek miękkich w celu złagodzenia napięcia mięśniowego, poprawy elastyczności tkanek i redukcji bólu, a także stosować zabiegi fizykoterapii, np. krioterapię, elektroterapię, ultradźwięki czy falę uderzeniową. W zależności od stopnia zaawansowania urazu, rehabilitacja trwa od 2 do nawet 6 tygodni.

W przypadku skręceń oraz innych urazów stawu skokowego kompleksową pomoc można uzyskać w naszych centrach KRIOSONIK – skontaktuj się z nami i umów się na konsultacje!