Menu Zamknij
header

Haluks, czyli tzw. paluch koślawy, to zwyrodnienie stopy, które objawia się obecnością charakterystycznego guza przy wewnętrznej krawędzi stopy, a także deformacją dużego palca (czasem również kilku palców). Haluksy leczy się poprzez stosowanie specjalistycznych wkładek ortopedycznych, ortez i podczas operacji. Pomocniczo wykorzystywana jest także rehabilitacja.

Haluksy to problem występujący częściej u kobiet. Do przyczyn rozwoju tego zwyrodnienia stóp zalicza się czynniki genetyczne, częste noszenie butów na wysokim obcasie, nadwaga, płaskostopie oraz stojący tryb życia.

Jak powstają haluksy? Otóż przeciążenie przedniej części stopy na skutek któregoś z tych czynników zwiększa ucisk na palucha i łuk poprzeczny stopy. To z kolei prowadzi do przeciążeń wewnętrznej krawędzi stopy, rozwoju charakterystycznego guza oraz deformacji palców. Towarzyszy temu ból, niekiedy naprawdę silny, a do powikłań zalicza się m.in. zapalenie wysiękowe kaletki oraz podwichnięcie stawu śródstopno-palcowego.

Metody leczenia haluksów zależą od stopnia zaawansowania choroby. Początkowo nieprawidłowe ułożenie stopy można korygować za pomocą specjalistycznych wkładek ortopedycznych oraz ortez. Odciążają one stawy, stabilizują palec oraz zatrzymują deformację. Zaawansowane haluksy leczy się operacyjnie – obecnie są to zabiegi mało inwazyjne, mikrochirurgiczne, nieobciążające dla pacjenta i niewymagające długotrwałego unieruchomienia. 

Rehabilitacja w leczeniu haluksów

Zarówno w leczeniu zachowawczym haluksów, jak i u pacjentów oczekujących na operację oraz już po jej wykonaniu pomocniczo stosuje się także rehabilitację.

  • Kinezyterapia – są to różnego rodzaju ćwiczenia, które mają za zadanie wzmacnianie struktur tworzących stopę, usprawnienie przewodnictwa nerwowego oraz hamowanie zmian degeneracyjnych. Może to być np. toczenie stopą piłeczki albo wykonywanie palcami u stóp ruchów podobnych do grania na pianinie.
  • Fizykoterapia – zastosowanie znajdują różne zabiegi fizykoterapeutyczne, w tym fala uderzeniowa, ultradźwięki, pole magnetyczne oaz krioterapia. Mają one działanie przeciwbólowe, hamują procesy zapalne oraz spowalniają rozwój zmian zwyrodnieniowych.
  • Kinesiotaping – jest to naklejanie na stopę specjalnych elastycznych taśm. Lekko unoszą one skóry do góry i poprawiają jej napięcie, co przyczynia się do poprawy krążenia krwi, zmniejsza odczuwanie przez pacjenta bólu oraz pomaga skorygować nieprawidłowe ustawienie palca.

W naszych placówkach KRIOSONIK pomagamy pacjentom borykającym się z haluksami w różnych stadiach, zawsze dobierają metody rehabilitacji do ich indywidualnych potrzeb. Zapraszamy do kontaktu!

Jak wygląda rehabilitacja po skręceniu stawu skokowego?

Skręcenie stawu skokowego jest dość bolesną kontuzją, która może niestety przytrafić się nie tylko sportowcom, ale właściwie każdemu w życiu codziennym. Źle ustawiona stopa na krawężniku czy schodku, przypadkowe podwinięcie się nogi, złe wylądowanie po podskoku – przyczyn urazów kostki może być wiele, podobnie jak efektów kontuzji. Choć ta z zewnątrz zawsze będzie wyglądała podobnie i da podobne objawy, w praktyce nie każde skręcenie stawu skokowego jest takie samo. Z tego też względu próba leczenia go przez usztywnienie stopy i brak obciążenia nie przynosi najlepszych efektów. Najlepszym rozwiązaniem jest rehabilitacja. Jak wygląda po skręceniu stawu skokowego i w jaki sposób pomaga przyspieszyć proces leczenia uszkodzonego stawu?

Leczenie skręcenia stawu skokowego – usztywnienie czy rehabilitacja

Skręcenie lub podkręcenie stawu skokowego nie jest traktowane tak poważnie, jak złamanie i wiele osób, z obawy o długi proces leczenia bagatelizuje objawy skręcenia stawu skokowego, nie podejmując się rehabilitacji i fizjoterapii. Równie częstym zjawiskiem jest próba samodzielnego leczenia stawu poprzez usztywnienie go czy stosowanie różnych maści rozgrzewających oraz chłodnych kompresów. Powyższe sposoby są jednak nie tylko nieskuteczne, ale na dłuższą metę dość szkodliwe – nieleczone skręcenie stawu skokowego może doprowadzić do przewlekłej niestabilności stawu, a więc i związanych z nią silnych dolegliwości bólowych czy zwiększonego ryzyka kontuzji. Do leczenia potrzebne jest zrozumienie kontuzji, a takie można osiągnąć tylko z pomocą fizjoterapii i rehabilitacji. Zamysł leczenia skręcenia stawu skokowego opiera się na możliwości sprawdzenia przez doświadczonego fizjoterapeutę obszarów, które zostały podczas skręcenia uszkodzone. Wbrew temu, co widać powierzchownie, skręcenie stawu skokowego nie wiąże się jedynie z krwiakiem, obrzękiem i bólem, ale zmianami w obrębie całego stawu wymagającymi odpowiedniej terapii, a często też nastawienia. Podczas rehabilitacji pacjent może wraz z fizjoterapeutą pobudzić organizm do odbudowy uszkodzonych ciągów powięziowych czy miękkich tkanek stawu, a tym samym doprowadzić do skutecznego zasklepienia się powstałych uszkodzeń.

Jak wygląda rehabilitacja po skręceniu stawu skokowego?

Pierwszym elementem rehabilitacji po skręceniu stawu skokowego jest manualna ocena stopnia uszkodzeń stawu i powięzi. Fizjoterapeuta będzie w stanie ocenić podczas pierwszej wizyty które obszary wymagają natychmiastowej pomocy i skupić się w pierwszej kolejności na leczeniu tkanek dotkniętych obrzękiem i powodujących ból – zmniejszenie widocznych na zewnątrz zmian pozwoli na podjęcie kolejnego etapu rehabilitacji, a więc leczenia ruchem. W przypadku skręcenia stawu skokowego, leczenie ruchem jest kluczowym elementem pozwalającym na przywrócenie sprawności ruchowej w obrębie stawu i promowanie tworzenia się blizny, która pozwoli na prawidłową pracę powięzi. Jeśli noga będzie po urazie unieruchomiona, włókna kolagenowe otaczające staw i odpowiadające za jego prawidłową pracę nie zasklepią się w odpowiedni sposób i mogą powodować w późniejszych etapach życia częściowe ograniczenie mobilności kostki. Praca, nawet pomimo odczuwanego bólu, pozwala zapanować nad naturalnym procesem odbudowy uszkodzonych fragmentów stawu skokowego i zapewnić jego zdrowie po zakończonym leczeniu. Fizjoterapia leżąca u podstaw rehabilitacji po kontuzjach nie kończy się na zlikwidowaniu bólu, obrzęku i przywróceniu ruchomości stawu, choć wielu pacjentów właśnie w tym momencie decyduje się przerwać leczenie, nie widząc potrzeby dalszej pracy nad stawem. Nawet ci, którzy uszkodzili staw skokowy podczas wykonywania codziennych czynności, a nie np. uprawianiu sportu, mogą po zbyt szybko zakończonej rehabilitacji z czasem zacząć odczuwać skutki niecałkowitego wyleczenia stawu. Dalsze ćwiczenia, po odzyskaniu sprawności stawu skokowego, gwarantują przywrócenie mu prawidłowej funkcjonalności, stabilności i wytrzymałości. Sposób działania kostki po rehabilitacji można wyobrazić sobie następująco – po zejściu obrzęku i przywróceniu ruchomości stawu możemy już swobodnie się poruszać i stawiać stopę na prostym podłożu, ale bez dalszych ćwiczeń kostka nie będzie stabilna i nawet małe potknięcie może spowodować jej ponowne podkręcenie.

Kiedy rozpocząć rehabilitację po skręceniu stawu skokowego?

Podobnie jak w przypadku złamań, po skręceniu stawu skokowego nie należy czekać licząc, że stan stopy poprawi się samoistnie. Szybkie podjęcie rehabilitacji i terapii opartej na ruchu pozwoli szybko zlokalizować typ i stopień uszkodzenia stawu, wybrać odpowiednie działania zmniejszające ból i obrzęk, a następnie dopasować ćwiczenia umożliwiające odzyskanie pełnej sprawności i stabilności ruchowej w obrębie stawu. Rozpoczynając od ćwiczeń kontrolowanych, bez obciążenia, wspierając stopę z pomocą kinesiotapingu i stopniowo przechodząc do bardziej wymagających ćwiczeń zwiększających wytrzymałość i stabilizację stawu, odzyskanie sprawności kostki po skręceniu będzie możliwe i z więks